Szybki start

To najkrótsza kompletna droga od zera do agenta pracującego na Twoim własnym kodzie. Przejdź ją po kolei; każdy krok zależy od poprzedniego.

Potrzebujesz Gita, konta na GitHubie oraz konta u dostawcy modeli (Anthropic, OpenAI, Codex, Cursor, Kimi Code lub dowolnego dostawcy z kluczem API) albo zainstalowanego Claude Code CLI. Wszystko inne skonfigurujesz po drodze.

Krok 1: Zainstaluj i uruchom

Zainstaluj Control Center zgodnie z opisem w sekcji Instalacja, a następnie otwórz aplikację.

Przy pierwszym uruchomieniu aplikacja desktopowa pyta: „Jak ma działać Control Center?” Wybierz Uruchom w tej aplikacji. Control Center uruchamia na tej maszynie bezgłowy cc_server, który przechowuje Twoje dane i wykonuje całą pracę. Nigdy go nie zobaczysz; zamiast tego otwiera się ekran onboardingu.

Wolisz nic nie instalować?

Ta sama aplikacja działa w przeglądarce pod adresem app.usectrl.dev i ma te same funkcje. Karta przeglądarki nie może jednak hostować serwera, więc musisz zapewnić go samodzielnie — uruchom cc_server lokalnie i połącz się z ws://localhost:9030 albo wskaż serwer na innej maszynie. Ten szybki start wybiera ścieżkę desktopową, bo nie wymaga konfiguracji serwera; trasę przeglądarkową opisano w sekcji Instalacja.

Krok 2: Przejdź przez onboarding

Onboarding składa się z pięciu kroków i przebiega po kolei — nie można ich pomijać.

1. Połącz: zaloguj się przez GitHub albo wklej osobisty token dostępu z zakresami repo i read:org. Poświadczenie jest przechowywane na serwerze i przypisane do Twojego konta.
2. Obszar roboczy: nadaj nazwę pierwszemu obszarowi roboczemu i opcjonalnie wybierz logo. Utworzenie go dodaje na start pięciu agentów — CEO oraz qa, architect, engineer i librarian — a także wbudowane szablony potoków.
3. Sandbox: zapisuje preferencję dotyczącą sandboxa. Oba wybory pozwalają kontynuować.
4. Adapter: wybierz adapter i model, które mają być domyślne dla agentów. Wybierz Control Center (built-in), a następnie użyj selektora dostawców, który się pojawi, aby zalogować się u dostawcy modeli — lista modeli pozostaje pusta, dopóki żaden nie zostanie połączony. Zakończenie tego kroku przypisuje też adapter i model do agenta CEO obszaru roboczego.
5. Głos (opcjonalnie): zainstaluj lokalny model mowy do dyktowania albo pomiń ten krok.

Następnie Control Center otwiera skrzynkę Twojego obszaru roboczego.

Co ogranicza uruchomienie agenta

Polecenia agenta są opakowywane w natywny dla systemu sandbox hosta, gdy jest dostępny — Seatbelt w macOS, bubblewrap w Linuksie. Windows nie ma backendu, więc uruchomienia na nim ograniczają wyłącznie pozostałe warstwy: własny worktree rozmowy (git worktree w Windows; copy-on-write tam, gdzie dostępny jest rift), poświadczenia przyznawane na czas każdego uruchomienia i odbierane przy jego zakończeniu oraz guardraile akcji. Zobacz Sandbox i bezpieczeństwo.

Krok 3: Dodaj repozytorium

Przejdź do Ustawienia → Obszar roboczy → Repozytoria i kliknij Dodaj repozytorium.

Okno dialogowe przegląda foldery na maszynie, na której działa serwer, a nie na Twoim kliencie, i nie wychodzi poza katalogi główne, które serwer ma skonfigurowane jako udostępnione (domyślnie katalog domowy jego użytkownika). Pole wyboru mają tylko kopie robocze gita. Zaznacz swoją i zarejestruj ją.

Kopia robocza jest przyjmowana tylko wtedy, gdy znajduje się w drzewie roboczym gita, ma zdalne repozytorium origin, które wskazuje na obsługiwaną platformę — github.com, gitlab.com lub bitbucket.org. Wszystko inne zostaje odrzucone wraz z podaniem przyczyny.

Repozytoria mają zasięg obszaru roboczego: zarejestrowanie tu kopii roboczej umieszcza ją w tym obszarze roboczym. Nie ma osobnego kroku łączenia.

Krok 4: Przypisz agentowi adapter i model

Przejdź do Ustawienia → Obszar roboczy → Agenci. Wybierz agenta engineer na liście.

Na karcie Ustawienia ustaw:

• Adapter: Control Center (built-in)
• Model: wybierz jeden z modeli dostawcy, którego połączyłeś w onboardingu

Kliknij Zapisz zmiany.

W praktyce tego kroku nie można pominąć. Tylko agent CEO dziedziczy adapter wybrany podczas onboardingu; czterej specjaliści są tworzeni bez niego. Domyślnie korzystają z Control Center (built-in) i domyślnego modelu Anthropic, więc uruchomią się tylko wtedy, gdy masz połączone konto Anthropic — i to na modelu, którego nie wybrałeś, jeśli je masz.

Krok 5: Wyślij agentowi zadanie

1. Na pasku bocznym znajdź sekcję Przestrzenie i kliknij przycisk +.
2. Nadaj nazwę przestrzeni, dodaj agenta engineer w sekcji Dodaj agentów i utwórz ją.
3. Wpisz konkretne, niewielkie zadanie dotyczące zarejestrowanego repozytorium i naciśnij Enter.

Control Center przygotowuje dla tej rozmowy worktree repozytoriów obszaru roboczego w trybie copy-on-write, składa prompt z roli agenta, persony i umiejętności oraz kontekstu przestrzeni, a następnie wysyła uruchomienie. Twoja źródłowa kopia robocza nigdy nie jest zmieniana.

Krok 6: Obserwuj, jak pracuje

Zobaczysz kolejno:

• Przycisk wysyłania w kompozytorze zmienia się w przycisk zatrzymania, ponieważ agent pracuje w tej rozmowie
• Rozumowanie agenta, wywołania narzędzi i tekst napływające do transkryptu
• Powrót przycisku wysyłania, gdy uruchomienie się zakończy

Następnie otwórz Ustawienia → Obszar roboczy → Agenci, wybierz agenta i sprawdź kartę Logi: jeden wiersz uruchomienia z jego stanem, czasem trwania, godzinami rozpoczęcia i zakończenia oraz adapterem, na którym działał.

Na tym polega ta pętla. Wszystko inne w Control Center — recenzowanie pull requestów, potoki, zgłoszenia, spotkania, Slack — jest do niej podpięte.

Następne kroki

• Twój pierwszy obszar roboczy: ten sam materiał, wolniej, z wyjaśnieniem modelu izolacji
• Zrecenzuj pierwszy pull request: przeprowadź gałąź agenta przez recenzję i scalenie
• Model agentów: z czego składa się agent
• Utwórz i skonfiguruj agenta: pozostała część formularza agenta
• Uruchom orkiestrację: jeden cel, jedna zgoda, wygenerowany potok
• Sparuj urządzenie: śledź flotę z dowolnego miejsca
• Wdrażanie i klienci: jak klienci desktopowy, webowy i mobilny współpracują z serwerem