Twój pierwszy obszar roboczy

Co zbudujesz

Po ukończeniu tego samouczka będziesz mieć:

• Obszar roboczy nazwany po Twoim projekcie
• Repozytorium Git zarejestrowane w nim
• Pięciu zasianych agentów, z których jednego skonfigurowałeś na tyle dobrze, by dał się uruchomić
• Drugi, pusty obszar roboczy, który dowodzi granicy izolacji

Onboarding utworzył już dla Ciebie obszar roboczy. Ten samouczek tworzy nowy celowo, żebyś zobaczył każdy etap tego procesu.

Zanim zaczniesz, wybierz kopię roboczą Git, która spełnia wszystkie trzy poniższe warunki — krok rejestracji odrzuca wszystko inne:

• znajduje się wewnątrz drzewa roboczego gita
• ma zdalne repozytorium origin
• to zdalne repozytorium wskazuje na github.com, gitlab.com lub bitbucket.org

Krok 1: Utwórz obszar roboczy

1. Kliknij chip obszaru roboczego na pasku tytułu
2. Wybierz Dodaj obszar roboczy…
3. Wpisz nazwę identyfikującą projekt, na przykład „api-service” albo „frontend-v2”
4. Opcjonalnie wybierz logo
5. Kliknij Dodaj obszar roboczy

Control Center przełącza się na nowy obszar roboczy i ląduje w jego skrzynce (/workspaces/<id>/inbox).

Za tym wszystkim serwer publikuje zdarzenie WorkspaceCreated i zasiewa obszar roboczy:

• agentem CEO, którego persona to koordynacja i delegowanie
• czterema specjalistami — qa, architect, engineer i librarian — z których każdy ma własne instrukcje i skille
• wbudowanymi szablonami potoków i ich wierszami wyzwalaczy

Każdy utworzony obszar roboczy dostaje to wszystko, nie tylko pierwszy.

Potwierdź to: otwórz Ustawienia → Obszar roboczy → Agenci. Na liście jest pięciu agentów, każdy z pustym pierścieniem statusu.

Krok 2: Zarejestruj repozytorium

1. Przejdź do Ustawienia → Obszar roboczy → Repozytoria
2. Kliknij Dodaj repozytorium
3. Przejdź do swojej kopii roboczej. Okno dialogowe przegląda foldery na maszynie, na której działa cc_server — a nie na Twoim kliencie — i nie wychodzi poza katalogi główne, które serwer ma skonfigurowane jako udostępnione (domyślnie katalog domowy jego użytkownika). Kopia robocza gita dostaje odrębną ikonę folderu i pole wyboru; zwykły folder nie dostaje ani jednej, ani drugiego, więc zaznaczyć można tylko kopie robocze.
4. Zaznacz jedną lub więcej kopii roboczych i zarejestruj całą partię. Zaznaczenia przetrwają podczas nawigacji, więc możesz zebrać kilka w jednym przejściu, a jedno błędne wskazanie nigdy nie gubi pozostałych.

Control Center odczytuje zdalne repozytorium origin każdej kopii roboczej, ustala właściciela i repozytorium i tworzy wiersz repozytorium wewnątrz tego obszaru roboczego. Nie ma drugiego kroku, który by je łączył: to rejestracja nadaje mu zasięg.

Zarejestrowanie tej samej kopii roboczej później w innym obszarze roboczym tworzy drugi, niezależny wiersz repozytorium z własnym identyfikatorem. Między obszarami roboczymi kopia robocza jest identyfikowana po swojej ścieżce w systemie plików, nigdy po identyfikatorze.

Potwierdź to: repozytorium pojawia się na liście ze swoim owner/repo i bieżącą gałęzią.

Krok 3: Uczyń jednego agenta uruchamialnym

Pięciu agentów, których ten obszar roboczy właśnie zasiał, nie ma adaptera ani modelu. Wysyłanie uruchamia ich na Control Center (built-in) i bez ustawionego modelu prosi Anthropic o jego domyślny — działają więc tylko wtedy, gdy masz połączone konto Anthropic, i na modelu, którego nie wybrałeś, jeśli je masz. Onboarding przy pierwszym uruchomieniu zapisuje swój wybór na każdym agencie w pierwszym obszarze roboczym, jednorazowo; obszar roboczy utworzony później startuje ze wszystkimi pięcioma bez ustawień. Ustaw jednego teraz.

1. Otwórz Ustawienia → Obszar roboczy → Agenci
2. Wybierz engineer na liście
3. Na karcie Ustawienia ustaw Adapter na Control Center (built-in) i wybierz Model u dostawcy, którego połączyłeś w Ustawienia → Serwer → Dostawcy modeli
4. Naciśnij Zapisz zmiany

Potwierdź to: otwórz agenta ponownie, a oba pola zachowają Twoje wybory.

Każdy agent ma własny adapter i model, więc powtórz to dla każdego innego agenta, którego zamierzasz używać. Utwórz i skonfiguruj agenta opisuje resztę formularza.

Krok 4: Zobacz granicę izolacji

Utwórz drugi obszar roboczy z chipu na pasku tytułu, dokładnie tak jak w kroku 1. Potem mu się przyjrzyj:

• Ustawienia → Obszar roboczy → Repozytoria jest puste. Repozytorium zarejestrowanego minutę temu tam nie ma.
• Ustawienia → Obszar roboczy → Agenci zawiera pięciu agentów, ale to inne wiersze — adapter ustawiony w kroku 3 przepadł.
• Lista przestrzeni, zgłoszenia i pamięć są puste.

Nic nie wyciekło, bo nie ma skąd wyciekać: wiersze każdego obszaru roboczego żyją w pliku bazy danych tego obszaru. Odczyt między obszarami roboczymi to nie zapytanie, które poddaje się filtrowaniu, lecz zapytanie, które nie ma gdzie się wykonać. Usunięcie obszaru roboczego to odłączenie pliku.

Przełącz się z powrotem chipem na pasku tytułu albo otwórz Zarządzaj obszarami roboczymi, aby zobaczyć je obok siebie.

Pełny model znajdziesz w sekcji Obszary robocze i izolacja.

Podsumowanie

Utworzyłeś obszar roboczy, zobaczyłeś, jak zasiewa CEO i czterech specjalistów, zarejestrowałeś w nim repozytorium, dałeś jednemu agentowi adapter i model i potwierdziłeś, że drugi obszar roboczy nie dzieli z nim niczego.

Dalej: Wyślij pierwszego agenta, aby wziąć obszar roboczy do pracy.