Przejdź do głównej zawartości

Pracuj w Plan Studio

Ten poradnik pokazuje, jak pracować z planami w Plan Studio. Czym są orkiestracje i dokumenty planów, opisują Orkiestracja i Używaj trybu planu.

Plan należy do rozmowy, która go utworzyła, więc właśnie tam zwykle do niego trafiasz: wiersz planu w rozmowie ma akcję Otwórz, a Plan Studio otwiera się jako karta edytora obok rozmowy.

Centrum zawiera trzy sekcje:

  • Aktywne plany — orkiestracje, najpierw zaproponowane, z ich statusem, liczbą kroków i numerem wersji.
  • Dokumenty planów — plany przesłane przez pojedynczego agenta za pomocą submit_plan w trybie planu, dopóki są zaproponowane lub zatwierdzone.
  • Playbooki — zapisane, sparametryzowane szablony planów.

Kliknij kartę, aby otworzyć ją w Plan Studio. Trasa to /workspaces/<workspace-id>/plans/<kind>/<plan-id>, gdzie kind to orchestration lub document, więc pojedynczy plan też możesz podlinkować bezpośrednio.

Jeśli otwarto orkiestrację, otrzymujesz edytowalną kanwę, oś czasu wersji i pasek zatwierdzania. Jeśli otwarto dokument planu, ten sam graf renderuje się tylko do odczytu — dokumenty planów tworzą agenci; przeglądasz je, szacujesz i zatwierdzasz lub odrzucasz, a zatwierdzony dokument pokazuje bieżący stan uruchomienia każdego węzła z orkiestracji, w którą został skompilowany.

Edycja jest możliwa w orkiestracji, dopóki ma stan proposed. Wszystkie edycje na kanwie wykonuje się z klawiatury:

  1. Kliknij kanwę, a następnie przesuwaj zaznaczenie klawiszami strzałek.
  2. Naciśnij n, aby dodać krok. Pojawia się zaznaczony jako „Nowy krok”; zmień jego nazwę w inspektorze po prawej.
  3. Naciśnij e na kroku, który musi uruchomić się pierwszy, a następnie kliknij krok zależny (albo zaznacz go i naciśnij Enter), aby połączyć zależność. Naciśnij Esc, aby porzucić oczekujące połączenie.
  4. Naciśnij x, aby odciąć najnowszą zależność zaznaczonego kroku, albo przełącz dokładne zależności w edytorze zależności inspektora.
  5. Naciśnij Delete, aby usunąć zaznaczony krok; odwołania do niego są usuwane z zależności pozostałych kroków.

W inspektorze możesz też edytować opis kroku, rolę i schemat wyjścia. Edycje zapisują się automatycznie jako nowa wersja po krótkiej pauzie; błąd walidacji (pokazywany na pasku zatwierdzania) blokuje zapis, dopóki go nie poprawisz.

Edytowalne są tylko kroki pracy. Węzły strukturalne — badanie, dyskusja i synteza — są tylko do odczytu, podobnie jak każdy krok, którego praca już się wykonała (jest oznaczony jako „już wykonany”, bo edycja rozgałęziłaby plan).

Zapis jest optymistycznie współbieżny względem wersji, od której zacząłeś. Jeśli orkiestrator zrobi replanowanie pod Twoimi plecami, zapis zostaje odrzucony z komunikatem „plan się zmienił”, zamiast zostać scalony lub po cichu nadpisany; odczytaj ponownie bieżącą wersję i powtórz edycję. Replanowania inicjowane przez agenta są dodatkowo ograniczane do jednego na dwie minuty, więc zdarza się to rzadko.

Naciśnij Oszacuj na pasku zatwierdzania.

  • Każdy krok na kanwie otrzymuje plakietkę z zakresem kosztu i rozmiarem próby, na której się opiera, albo „Brak historii”, gdy rola kroku nigdy się nie uruchomiła. Zaznacz krok, aby zobaczyć pełne szczegóły w inspektorze: zakres kosztu z rozmiarem próby, zakres czasu trwania oraz zasięg zmian (pliki i symbole) wywiedziony z pochodzenia kroku — albo „nieznany”, gdy krok nie ma pochodzenia.
  • Pasek zatwierdzania pokazuje sumę planu: ogólny zakres kosztu, zakres czasu trwania ścieżki krytycznej (równoległe gałęzie nakładają się, więc nie jest to suma) oraz pułap budżetu, gdy plan go określa.
  • Jeśli tylko część kroków ma historię, suma jest oznaczona jako częściowy i obejmuje wyłącznie kroki, które da się oszacować. Jeśli górna granica szacunku przekracza pułap budżetu, suma zmienia kolor na czerwony wraz z ostrzeżeniem o przekroczeniu budżetu.

Szacunki są albo uczciwe, albo ich nie ma: krok, którego rola nie ma historii ukończonych uruchomień, zgłasza rozmiar próby równy zero i żadnych zakresów, i jest pokazywany jako nieznany, a nie zgadywany. Traktuj „Brak historii” jako „nikt nie wie”, a nie „tanio”.

Pułap budżetu to wyłącznie porównanie wyświetlane względem tego szacunku. Po uruchomieniu planu nic go nie egzekwuje — mechanizmy, które faktycznie wstrzymują wydatki, opisuje zarządzanie kosztami.

Każda edycja i każde replanowanie orkiestratora dopisuje się do osi czasu wersji przeznaczonej wyłącznie do dopisywania; widać ją w panelu Wersje po lewej stronie planu orkiestracji.

  1. Kliknij wersję, aby porównać ją z bieżącą propozycją. Bez zaznaczenia panel porównuje poprzednią wersję z bieżącą.
  2. Odczytaj różnice w dolnej połowie panelu: kroki dodane, usunięte lub zmienione między tymi dwiema wersjami.
  3. Jeśli plan wciąż ma stan proposed, kliknij ikonę cofnięcia przy wersji, aby do niej wrócić. Cofnięcie zapisuje tę propozycję jako nową wersję — nic nie zostaje utracone.

propose_orchestration i edytor odmawiają zmian, gdy plan nie ma już stanu proposed, więc uruchomienie w toku nie przejmie replanowania w połowie wykonania.

W aplikacji zaproponowany plan to jedna decyzja podejmowana w całości: Zatwierdź plan albo Odrzuć na pasku zatwierdzania. Zatwierdź plan zawsze zatwierdza każdy krok — nie ma sposobu, by najpierw wybrać podzbiór. Zatwierdzenie jest blokowane, dopóki propozycja ma błędy walidacji, które są pokazywane obok przycisków.

Zatwierdzanie należy wyłącznie do operatora. Nie ma do tego narzędzia MCP, więc agent może plan zaproponować i zmienić, ale nigdy go nie zatwierdzi.

Gdy orkiestracja się wykonuje, pasek się zmienia:

  • Jeśli krok zatrzymał się w trakcie uruchomienia, aby o coś zapytać, zaznacz go i naciśnij Kontynuuj węzeł, aby go wznowić.
  • Naciśnij Zatwierdź wybrane, aby rozszerzyć częściowe zatwierdzenie na zaznaczony krok oraz wszystko, od czego zależy on przechodnio (kroku nigdy nie można zatwierdzić bez jego zależności). Element sterujący znajduje się na pasku wykonującej się orkiestracji w każdym przypadku; nie ma żadnego efektu, gdy plan zatwierdzono w całości.
  • Naciśnij Anuluj uruchomienie, aby zatrzymać całą orkiestrację.

Kroki poza częściowo zatwierdzonym zbiorem renderują się jako odroczone i nie uruchamiają się, dopóki nie rozszerzysz zbioru.

Playbook to zapisany szablon planu z typowanymi symbolami zastępczymi {{param}} w celu, tytułach kroków, opisach i promptach. Podstawianie jest dosłowne — nie ma języka wyrażeń; jeśli potrzebujesz logiki, użyj zamiast tego szablonu potoku.

  1. W sekcji Playbooki centrum naciśnij Uruchom przy playbooku (albo otwórz paletę ⌘K i wybierz tam playbook).
  2. Wypełnij parametry. Parametry wyliczeniowe renderują się jako listy rozwijane; parametry repozytorium i agenta przyjmują odwołanie do repozytorium lub agenta; parametry opcjonalne przyjmują wartość domyślną.
  3. Wybierz zakotwiczone zgłoszenie, względem którego proponowany jest plan, a następnie potwierdź.

Uruchomienie playbooka tylko proponuje plan — utworzona orkiestracja otwiera się w Plan Studio ze stanem proposed i nic się nie wykonuje, dopóki jej tam nie zatwierdzisz. Aby usunąć playbook, naciśnij ikonę kosza na jego karcie.

Agenci tworzą i uruchamiają playbooki za pomocą narzędzi MCP create_playbook i run_playbook; zobacz dokumentację narzędzi MCP.