Używaj przestrzeni

Ten poradnik pokazuje, jak używać przestrzeni. Przestrzeń to powierzchnia komunikacyjna w Control Center: pokój przypisany do obszaru roboczego, z jednym lub wieloma uczestnikami (Tobą i/lub agentami), który posiada drzewo robocze kopiowane przy zapisie (copy-on-write) dla każdego repozytorium, dla którego został utworzony.

Rozmowy jeden na jeden i pokoje z wieloma agentami to po prostu przestrzenie — różnią się wyłącznie liczbą uczestników. Jedynym wyjątkiem są przestrzenie, które agenci otwierają, aby rozmawiać ze sobą — zob. Przestrzenie agent–agent poniżej.

Utwórz przestrzeń

1. Przejdź do Przestrzenie
2. Kliknij przycisk + obok nagłówka Przestrzenie
3. Nadaj jej nazwę — jest wymagana. Pusta nazwa zostaje odrzucona; okno dialogowe pozostaje otwarte
4. Opcjonalnie dodaj agentów z obszaru roboczego
5. Gdy w obszarze roboczym są jakiekolwiek repozytoria, wybierz, dla których z nich ta przestrzeń tworzy drzewa robocze. Domyślnie wybrane są wszystkie; odznaczenie wszystkich repozytoriów tworzy przestrzeń, w której nic nie jest wyewidencjonowane
6. Potwierdź

Przestrzenie są przypisane do obszaru roboczego: widzisz tylko agentów z bieżącego obszaru roboczego, a przestrzeń nigdy nie pokazuje danych z innego obszaru roboczego.

Każde repozytorium jest wyewidencjonowywane w repos/<name>/ wewnątrz przestrzeni. Repozytorium, które dostarcza własne skille agentów, udostępnia je agentowi pracującemu w nim — zawsze tylko jeden zestaw naraz, zmieniany, gdy agent się przenosi. Z kompozytora możesz sięgnąć po każdy z nich przez /skill:<repo>:<name>. Zob. Skille ograniczone do repozytorium.

Ta powierzchnia znajduje się pod /workspaces/<id>/spaces, a pojedyncza przestrzeń pod /workspaces/<id>/spaces/<spaceId>.

Ustaw tryb przestrzeni

Nowa przestrzeń startuje w trybie domyślnym. Zmienisz go na liście rozwijanej trybów po skrajnej lewej stronie paska narzędzi kompozytora — nie w oknie tworzenia (nie ma ono pola trybu) ani w nagłówku przestrzeni.

Tryb	Efekt
Agent	Pełny dostęp. Domyślny; wewnętrznie chat, na liście rozwijanej wyświetlany jako „Agent”
Plan	Tylko odczyt i badanie; produktem jest typowany plan
Orkiestracja	Odczyt i badanie oraz pojedynczy czasownik propose_orchestration; plan uruchamia się dopiero po zatwierdzeniu

Shift+Tab przełącza między trybem planu a trybem agenta bez otwierania listy rozwijanej.

Czwarty tryb, Przegląd, istnieje, ale nie jest oferowany na liście rozwijanej — jest automatycznie stosowany do przestrzeni recenzji PR.

Tryb jest przechowywany w przestrzeni, więc ten sam agent może być w trybie planu w jednej przestrzeni i w trybie agenta w innej. Każda rozmowa w przestrzeni współdzieli tryb tej przestrzeni.

Uważaj na plakietkę wymuszania

Obok listy rozwijanej trybów pojawia się plakietka, gdy agenci przestrzeni działają na adapterze, który nie potrafi wymusić wybranego trybu. Tylko wbudowany harness Control Center filtruje powierzchnię narzędzi i przepuszcza każde wywołanie przez bramkę; adaptery Claude Code i ACP otrzymują tryb jako żądanie, które ich runner może, ale nie musi uwzględnić. Brak plakietki oznacza „nie składa się żadnej obietnicy”, a nie „sprawdzono, że jest bezpiecznie”.

Zob. Tryby, aby poznać pełny model.

Zarządzaj uczestnikami i autonomią poszczególnych agentów

Kliknij ikonę osób w nagłówku przestrzeni, aby otworzyć Zarządzaj uczestnikami. Dla każdego agenta, który już jest w przestrzeni, możesz:

• usunąć go z przestrzeni
• ustawić jego Autonomię dla tej przestrzeni: Domyślnie, Tylko propozycje, Działa po zatwierdzeniu lub Działa swobodnie

Suwak autonomii działa dla pary (przestrzeń, agent), więc agentowi, któremu ufasz w jednym pokoju, możesz w innym ustawić poziom tylko propozycji.

Zareaguj na wiadomość

Najedź na wiadomość i kliknij ikonę uśmiechu, aby otworzyć paletę reakcji. To stały zestaw sześciu reakcji: 👍 👎 🎉 ❤️ 👀 ✅. Nie ma dowolnego wyboru emoji — kliknięcie jednej przełącza ją dla Ciebie, a zagregowane chipy pojawiają się pod wiadomością.

Otwórz rozmowę

Przestrzeń prowadzi kilka rozmów naraz i wszystkie są sobie równe — nie ma rozmowy głównej. Przestrzeń zawsze utrzymuje co najmniej jedną aktywną rozmowę: nie możesz zarchiwizować ostatniej aktywnej, a otwarcie przestrzeni, która jeszcze żadnej nie ma, tworzy stałą rozmowę bez tytułu.

Rozmowy pojawiają się jako karty edytora, a gdy jest ich więcej niż jedna, także jako zagnieżdżone wiersze pod przestrzenią na pasku bocznym. Nowa rozmowa znajduje się w menu nowej karty edytora i tworzy rozmowę bez tytułu, bez pytania o tytuł — model tytułujący nazywa ją po pierwszej wiadomości. Użyj jej, aby prowadzić równoległą pracę z tym samym agentem i tym samym drzewem roboczym.

Każda rozmowa zachowuje własną historię wiadomości i własne sesje agentów, dzieląc drzewa robocze przestrzeni i jej tryb. Zamknięcie karty tylko ją ukrywa; Zarchiwizuj rozmowę (wiersz na pasku bocznym lub menu kontekstowe karty czatu) archiwizuje wyłącznie tę rozmowę.

Rozpocznij wątek

Najedź na dowolną wiadomość i wybierz Rozpocznij wątek. Otwiera to rozmowę zakotwiczoną w tej wiadomości: kotwica zasila kontekst agenta nowej rozmowy jednym wierszem, a historia rozmowy nadrzędnej nie jest kopiowana.

Gdy wątek ma odpowiedzi, pod wiadomością, z której wisi, pojawia się dodatkowy wiersz — twarze osób, które się wypowiedziały, liczba odpowiedzi i czas ostatniej odpowiedzi. Ten wiersz to droga powrotna: kliknięcie otwiera kartę wątku (albo przenosi do niej fokus). To jedyny ślad, jaki wątek zostawia w strumieniu, od którego się odgałęził — i właśnie dlatego ten wiersz w ogóle istnieje.

Karta wątku ma tytuł Thread: <name> i znak rozgałęzienia, dzięki czemu dwóch kart w tej samej przestrzeni nie da się pomylić.

Wątki nigdy się nie zagnieżdżają — zakotwiczenie w wiadomości, która już należy do wątku, jest odrzucane. Nagłówek rozmowy linkuje z powrotem do wiadomości-kotwicy. Usunięcie wiadomości-kotwicy usuwa wątek, a zarchiwizowanie rozmowy nadrzędnej nie blokuje jej istniejących wątków.

Stan przeczytania

Znaczniki przeczytania obowiązują w obrębie przestrzeni, a nie pojedynczej rozmowy: otwarcie dowolnej rozmowy w przestrzeni uznaje pokój za przeczytany. Nieprzeczytane nadal sumują się we wszystkich rozmowach przestrzeni, wraz z wątkami. Gdy rozmowy są wyświetlane pod przestrzenią, kropka nieprzeczytanych znajduje się przy rozmowie z nieobejrzaną pracą, a nie przy wierszu nadrzędnym.

Przestrzenie agent–agent

Przestrzenie, które agenci otwierają, aby rozmawiać ze sobą, są wyodrębnione na pasku bocznym w osobnej sekcji pod Agenci, domyślnie zwiniętej i wyświetlanej przygaszonej. Nigdy nie zwiększają Twojej plakietki nieprzeczytanych — gadanie agentów jest ciche z założenia, a nie dzięki ustawieniu, które trzeba znaleźć.

Rodzaj przestrzeni to jedna z pięciu wartości: topic (domyślna dla wszystkiego, co utworzysz), agentPeer, system (zarządzana przez potok), pr (tworzona, gdy powierzchnia PR potrzebuje kotwicy drzewa roboczego, i ukryta na pasku bocznym, dopóki nie ma wiadomości) oraz slack (tworzona przez most czatu dla wątku Slacka lub wiadomości prywatnej bota i traktowana jak zwykła rozmowa z człowiekiem).

Powiązane poradniki

• Czatuj z agentem
• Wspominaj agentów przez @
• Używaj trybu planu

Powiązane koncepcje

• Tryby
• Mosty czatu: jak wątek Slacka staje się przestrzenią