رفتن به محتوا

استفاده از فضاها

این راهنما نشان می‌دهد چگونه از فضاها استفاده کنید. یک فضا سطح پیام‌رسانی در Control Center است: اتاقی محدود به یک فضای کاری با یک یا چند مشارکت‌کننده (شما و/یا عامل‌ها) که برای هر مخزنی که فضا برایش ساخته شده، یک worktree کپی‌درنوشتن دارد.

اتاق‌های دونفره و اتاق‌های چندعاملی هر دو فقط فضا هستند و تنها در شمار مشارکت‌کنندگانشان با هم تفاوت دارند. تنها استثنا فضاهایی است که عامل‌ها برای گفتگو با یکدیگر باز می‌کنند — فضاهای عامل‌به‌عامل را در ادامه ببینید.

  1. به فضاها بروید
  2. روی دکمهٔ + کنار سرصفحهٔ فضاها کلیک کنید
  3. یک نام برایش بگذارید — الزامی است. نام خالی پذیرفته نمی‌شود؛ پنجرهٔ گفتگو باز می‌ماند
  4. به‌صورت اختیاری عامل‌هایی از فضای کاری اضافه کنید
  5. وقتی فضای کاری مخزنی دارد، انتخاب کنید این فضا برای کدام‌هایشان worktree فراهم کند. همه به‌طور پیش‌فرض انتخاب شده‌اند؛ برداشتن انتخاب همهٔ مخزن‌ها فضایی می‌سازد که هیچ چیزی در آن چک‌اوت نشده است
  6. تأیید کنید

فضاها محدود به فضای کاری‌اند: فقط عامل‌های فضای کاری جاری را می‌بینید و یک فضا هرگز داده‌ای از فضای کاری دیگری را رو نمی‌کند.

هر مخزن درون فضا در repos/<name>/ چک‌اوت می‌شود. مخزنی که مهارت‌های عامل خودش را عرضه می‌کند، آن‌ها را به هر عاملی که در آن کار می‌کند می‌دهد — هر بار مجموعهٔ یک مخزن، و با جابه‌جا شدن عامل جابه‌جا می‌شود. از ویرایشگر پیام می‌توانید با /skill:<repo>:<name> به هر یک از آن‌ها دسترسی داشته باشید. مهارت‌های محدود به مخزن را ببینید.

این سطح در /workspaces/<id>/spaces قرار دارد و یک فضای منفرد در /workspaces/<id>/spaces/<spaceId>.

یک فضای تازه در حالت پیش‌فرض شروع می‌شود. آن را از فهرست بازشوی حالت در منتهی‌الیه چپ نوار ابزار ویرایشگر پیام تغییر دهید — نه از پنجرهٔ ساخت (که هیچ فیلد حالتی ندارد) و نه از سرصفحهٔ فضا.

حالت اثر
عامل دسترسی کامل. پیش‌فرض؛ در لایهٔ درونی chat و در فهرست بازشو با عنوان «عامل» نمایش داده می‌شود
برنامه فقط خواندن و پژوهش؛ خروجی یک طرح نوع‌دار است
ارکستر خواندن و پژوهش به‌علاوهٔ یک فعل منفرد propose_orchestration؛ طرح تنها پس از تأیید شما اجرا می‌شود

Shift+Tab بدون باز کردن فهرست بازشو، میان حالت برنامه و حالت عامل جابه‌جا می‌شود.

حالت چهارمی هم وجود دارد، review، که در فهرست بازشو عرضه نمی‌شود — به‌طور خودکار روی فضاهای بازبینی PR اعمال می‌شود.

حالت روی خود فضا ذخیره می‌شود، بنابراین همان عامل می‌تواند در یک فضا در حالت برنامه و در فضایی دیگر در حالت عامل باشد. هر گفتگویی درون یک فضا، حالت همان فضا را به اشتراک می‌گذارد.

برای مدل کامل، حالت‌ها را ببینید.

مدیریت مشارکت‌کنندگان و خودمختاری هر عامل

بخش با عنوان “مدیریت مشارکت‌کنندگان و خودمختاری هر عامل”

روی آیکون افراد در سرصفحهٔ فضا کلیک کنید تا مدیریت مشارکت‌کنندگان باز شود. برای هر عاملی که از پیش در فضا هست می‌توانید:

  • آن را از فضا حذف کنید
  • خودمختاری آن را برای این فضا تعیین کنید: پیش‌فرض، فقط پیشنهاد، عمل با تأیید یا عمل آزاد

درجهٔ خودمختاری به‌ازای هر (فضا، عامل) است، بنابراین عاملی که در یک اتاق به آن اعتماد دارید در اتاقی دیگر می‌تواند به «فقط پیشنهاد» محدود شود.

نشانگر را روی یک پیام ببرید و روی آیکون لبخند کلیک کنید تا پالت واکنش باز شود. مجموعهٔ ثابتی از شش مورد است: 👍 👎 🎉 ❤️ 👀 ✅. هیچ انتخابگر ایموجی آزادی وجود ندارد — زدن هر کدام آن را برای شما روشن/خاموش می‌کند و تراشه‌های تجمیع‌شده زیر پیام ظاهر می‌شوند.

یک فضا هم‌زمان چندین گفتگو را میزبانی می‌کند و همه هم‌تراز و برابرند — هیچ‌کدام اصلی نیست. یک فضا همیشه دست‌کم یک گفتگوی زنده نگه می‌دارد: نمی‌توانید آخرین گفتگوی فعال را بایگانی کنید و باز کردن فضایی که هنوز هیچ گفتگویی ندارد، یک گفتگوی دائمی بی‌عنوان می‌سازد.

گفتگوها به‌صورت زبانه‌های ویرایشگر و، وقتی بیش از یکی باشد، به‌صورت ردیف‌های تودرتو زیر فضا در نوار کناری ظاهر می‌شوند. گفتگوی جدید در منوی زبانهٔ جدید ویرایشگر قرار دارد و بدون پرسش عنوان یک گفتگوی بی‌عنوان می‌سازد — مدل عنوان‌گذاری آن را بر پایهٔ نخستین پیام نام‌گذاری می‌کند. از یکی از آن‌ها برای اجرای کار موازی با همان عامل و همان worktree استفاده کنید.

هر گفتگو تاریخچهٔ پیام‌ها و نشست‌های عامل خودش را نگه می‌دارد و در عین حال worktreeهای فضا و حالت آن را به اشتراک می‌گذارد. بستن یک زبانه فقط آن را پنهان می‌کند؛ بایگانی گفتگو (ردیف نوار کناری یا منوی راست‌کلیک زبانهٔ گفتگو) تنها همان گفتگو را بایگانی می‌کند.

نشانگر را روی هر پیامی ببرید و شروع رشته را انتخاب کنید. این کار گفتگویی باز می‌کند که به آن پیام لنگر شده است: لنگر، بافت عامل گفتگوی جدید را با یک خط می‌آغازد و تاریخچهٔ گفتگوی مادر کپی نمی‌شود.

وقتی یک رشته پاسخ می‌گیرد، پیامی که رشته به آن آویزان است، یک ردیف زیر خودش پیدا می‌کند — چهرهٔ کسانی که سخن گفته‌اند، شمار پاسخ‌ها و زمانی که آخرین پاسخ رسیده است. همان ردیف راه بازگشت است: کلیک روی آن زبانهٔ رشته را باز می‌کند (یا به آن تمرکز می‌دهد). این تنها اثری است که یک رشته در جریانی که از آن شاخه زده به‌جا می‌گذارد و همین دلیل وجود آن است.

زبانهٔ یک رشته عنوان Thread: <name> دارد و نماد شاخه را حمل می‌کند، پس دو زبانه در یک فضا هرگز با هم اشتباه گرفته نمی‌شوند.

رشته‌ها هرگز تودرتو نمی‌شوند — لنگر زدن به پیامی که از پیش درون یک رشته است، رد می‌شود. سرصفحهٔ گفتگو به پیام لنگر پیوند می‌دهد. حذف پیام لنگر رشته را حذف می‌کند و بایگانی گفتگوی مادر، رشته‌های موجودش را مسدود نمی‌کند.

نشانه‌های خوانده‌شده به فضا محدودند، نه به گفتگو: باز کردن هر گفتگویی در فضا کل اتاق را پاک می‌کند. با این حال خوانده‌نشده‌ها روی همهٔ گفتگوهای یک فضا، با احتساب رشته‌ها، تجمیع می‌شوند. وقتی گفتگوها زیر فضا فهرست می‌شوند، نقطهٔ خوانده‌نشده روی گفتگویی می‌نشیند که کار ندیده دارد، نه روی ردیف مادر.

فضاهایی که عامل‌ها برای گفتگو با یکدیگر باز می‌کنند، در نوار کناری جداگانه و زیر عامل‌ها بخش‌بندی می‌شوند، به‌طور پیش‌فرض جمع‌شده‌اند و کم‌رنگ رسم می‌شوند. آن‌ها هرگز نشان خوانده‌نشدهٔ شما را بالا نمی‌برند — پرحرفی عامل‌ها از ساختار بی‌صداست، نه با تنظیمی که باید پیدایش کنید.

نوع یک فضا یکی از پنج مقدار است: topic (پیش‌فرض هر چیزی که می‌سازید)، agentPeer، system (مدیریت‌شده با پایپ‌لاین)، pr (وقتی سطح یک PR به لنگر worktree نیاز پیدا کند ساخته می‌شود و تا وقتی پیامی نداشته باشد از نوار کناری پنهان است) و slack (ساخته‌شده با پل گفتگو برای یک رشتهٔ Slack یا پیام مستقیم ربات، و مانند یک گفتگوی معمولی انسانی رفتار می‌شود).