رفتن به محتوا

اجرای یک ارکستراسیون

این راهنما نشان می‌دهد چگونه یک هدف بزرگ را به برنامه‌ای برای کل تیم تبدیل کنید که خودش اجرا می‌شود. برای اینکه این سازوکار چگونه کار می‌کند، ارکستراسیون را ببینید.

چه زمانی از ارکستراسیون استفاده کنید

بخش با عنوان “چه زمانی از ارکستراسیون استفاده کنید”

وقتی درخواست از یک عامل بزرگ‌تر است و گام‌های دقیق را از پیش نمی‌دانید، سراغ ارکستراسیون بروید. برای یک کار تکی، در یک فضا به یک عامل پیام بدهید؛ برای فرایندی که می‌توانید دستی بنویسید، یک قالب پایپ‌لاین بسازید.

  1. یک فضا و یک تیکت لنگر باز کنید (یا بسازید). هر پیشنهاد به یکی از آن‌ها نیاز دارد (propose_orchestration پارامتر ticket_id را می‌گیرد)؛ فضای مشترک از همان تیکت می‌آید.
  2. در صورت تمایل، منوی کشویی حالت در نویسندهٔ پیام را روی ارکستر بگذارید. آن حالت دامنهٔ عامل را به خواندن و پیشنهاد دادن محدود می‌کند — حافظه، گراف کد، خواندن مخزن و تیکت، propose_orchestration و ابزارهای کتابچه — تا نتواند به‌جای برنامه‌ریزی، شروع به نوشتن کد کند.
  3. ارکستراسر خود (معمولاً عامل CEO) را با @ منشن کنید و هدف را به زبان ساده بگویید:

@ceo فضای رقابتی یک ضبط‌کنندهٔ جلسهٔ آفلاین‌محور را پژوهش کن و یک سند جایگاه‌یابی یک‌صفحه‌ای بنویس.

ارکستراسر با یک کارت پیشنهاد ساخت‌یافته در فضا پاسخ می‌دهد: نقش‌هایی که لازم دارد، کاری که به زیرتیکت‌ها شکسته شده، یک فاز پژوهش و بحث اختیاری، یک گام ترکیب که محصول تحویلی را تولید می‌کند و یک بودجه.

چون پیشنهاد یک شیء نوع‌دار است، اپلیکیشن پیش از اجرای هر چیزی آن را اعتبارسنجی می‌کند (نقش‌های خوش‌ساخت، شِماهای خروجی اعلام‌شده، یک DAG بدون چرخه). پیشنهادی که اعتبارسنجی را نگذراند، نمی‌تواند تأیید شود.

کارتِ درون گفتگو سه کنش در اختیارتان می‌گذارد: تأیید برنامه، رد و باز کردن — که برنامه را به‌صورت یک زبانهٔ ویرایشگر در Plan Studio باز می‌کند. خودِ کارت قابل ویرایش نیست.

برای تغییر هر چیزی، باز کردن را بزنید و در بازرسِ سمت راست کار کنید:

  • عنوان، شرح، نقش، وابستگی‌ها و شِمای خروجی هر گام کار. منظور از نقش در اینجا این است که کدام‌یک از کلیدهای نقش موجود در برنامه مالک گام است — نمی‌توانید نقشی را به یک عامل نام‌دار سنجاق کنید یا فهرست استخدام را از داخل بازرس ویرایش کنید، و نمی‌توانید بودجه را ویرایش کنید.

دو چیز فقط‌خواندنی است: گره‌های ساختاری (پژوهش، بحث، ترکیب) و هر گره‌ای که کارش پیش‌تر اجرا شده است. ویرایش فقط تا وقتی ممکن است که ارکستراسیون هنوز proposed باشد.

پیش از تصمیم‌گیری، برآورد را در نوار تأیید بزنید تا بازه‌های هزینه، مدت و شعاع اثر را ببینید. ویرایشگر کامل را در کار در Plan Studio ببینید.

برنامه را تأیید کنید، از کارت گفتگو یا از نوار تأیید Plan Studio. این تنها تصمیمی است که می‌گیرید. تأیید فقط در اختیار اپراتور است — ابزار MCPای برای آن وجود ندارد، بنابراین یک عامل می‌تواند پیشنهاد بدهد و بازبینی کند، اما هرگز نمی‌تواند برنامهٔ خودش را تأیید کند.

از اینجا یک ماده‌ساز قطعی (تابعی خالص، بدون LLM) پیشنهاد را به یک پایپ‌لاین واقعی تبدیل می‌کند و داربست را می‌سازد:

  • نقش‌های جدید را استخدام می‌کند (و شناسه‌های عامل‌های استخدام‌شده را ثبت می‌کند تا سقوطی در میانهٔ تأیید بتواند بدون استخدام تکراری ادامه دهد)
  • نقش‌ها را در یک تیم گروه‌بندی می‌کند
  • یک پروژه می‌سازد و تیکت والد را زیر آن ثبت می‌کند
  • اجرای پایپ‌لاینی را شروع می‌کند که همهٔ این‌ها را به پیش می‌برد

وضعیت به approved و سپس executing می‌رود.

زیرتیکت‌ها به‌صورت گام‌های پایپ‌لاین اجرا می‌شوند؛ اگر دور بحث را روشن کرده باشید، هر نقش نخست یک موضع منتشر می‌کند. پیشرفت همان‌جاهایی پدیدار می‌شود که پیش‌تر هم می‌پاییدید:

  • تیکت والدی که ارکستراسیون به آن لنگر انداخته است
  • فضای مشترکی که تیم در آن گفتگو می‌کند و ردیف برنامه در آن وضعیت هر گره را دنبال می‌کند
  • جزئیات اجرای پایپ‌لاین، با آبشار زمانی و هزینهٔ هر گامِ همیشگی‌اش — نظارت بر اجراهای پایپ‌لاین را ببینید
  • پروژهای که تیکت والد زیر آن ثبت شده است

وقتی زیرتیکت‌ها تمام شدند، وضعیت به synthesizing می‌رود و گام ترکیب محصول تحویلی را تولید می‌کند. آن متن در فضای مشترک منتشر می‌شود و تیکت والد کامل علامت می‌خورد، سپس completed.

لغو ارکستراسیون را روی کارت گفتگو بزنید، یا لغو اجرا را در نوار تأیید Plan Studio. لغو کردن، کارهای در جریان را برمی‌چیند.

ارکستراسیون زمانی شکست می‌خورد که ماده‌سازی شکست بخورد، یا اجرای پایپ‌لاین تولیدشده‌اش شکست بخورد (پژوهش، بحث، ترکیب یا ماندگارسازی — آن گام‌ها در صورت شکست ادامه نمی‌دهند). گام‌های کارِ تولیدشده همیشه در صورت شکست ادامه می‌دهند، پس یک زیرتیکت ناموفق اجرا را ناموفق نمی‌کند. هیچ مسیر شکستی برای فراتر رفتن از بودجه و هیچ آستانهٔ «همهٔ زیرتیکت‌ها شکست خوردند» وجود ندارد.