رفتن به محتوا

شروع سریع

این کوتاه‌ترین مسیر کامل است؛ از هیچ تا عاملی که روی کد خودتان در حال اجراست. به ترتیب دنبالش کنید؛ هر گام به گام پیش از خود وابسته است.

به Git، یک حساب GitHub و نیز یا یک حساب ارائه‌دهندهٔ مدل (Anthropic، OpenAI، Codex، Cursor، Kimi Code یا هر ارائه‌دهنده‌ای با کلید API) نیاز دارید، یا اینکه CLI مربوط به Claude Code از قبل نصب شده باشد. بقیهٔ چیزها در همین مسیر آماده می‌شوند.

Control Center را همان‌طور که در نصب توضیح داده شده نصب کنید، سپس آن را باز کنید.

در نخستین اجرا، نسخهٔ رومیزی می‌پرسد «Control Center چطور اجرا شود؟». اجرا در این برنامه را انتخاب کنید. Control Center یک cc_server بدون رابط روی همین ماشین راه می‌اندازد که مالک داده‌های شماست و همهٔ کار را انجام می‌دهد. هرگز آن را نمی‌بینید؛ به‌جایش صفحهٔ راه‌اندازی اولیه باز می‌شود.

گام ۲: از راه‌اندازی اولیه بگذرید

بخش با عنوان “گام ۲: از راه‌اندازی اولیه بگذرید”

راه‌اندازی اولیه پنج گام دارد که به ترتیب اجرا می‌شوند — جلوتر پریدن ممکن نیست.

  1. اتصال: با GitHub وارد شوید یا یک رمز دسترسی شخصی با repo و read:org جای‌گذاری کنید. اعتبارنامه روی سرور ذخیره می‌شود و به حساب شما پیوند می‌خورد.
  2. فضای کاری: نخستین فضای کاری‌تان را نام‌گذاری کنید و به دلخواه یک لوگو انتخاب کنید. ساخت آن پنج عامل می‌کارد — یک CEO به‌همراه qa، architect، engineer و librarian — و همچنین قالب‌های پایپ‌لاین داخلی را.
  3. سندباکس: یک ترجیح سندباکس را ثبت می‌کند. هر کدام را انتخاب کنید، می‌توانید ادامه دهید.
  4. آداپتور: آداپتور و مدلی را انتخاب کنید که پیش‌فرض عامل‌ها باشد. Control Center (built-in) را انتخاب کنید، سپس از انتخاب‌گر ارائه‌دهنده‌ای که ظاهر می‌شود برای ورود به یک ارائه‌دهندهٔ مدل استفاده کنید — فهرست مدل تا وقتی یکی وصل نشود خالی می‌ماند. تمام کردن این گام، آداپتور و مدل را روی عامل CEO فضای کاری هم ثبت می‌کند.
  5. صدا (اختیاری): برای دیکته یک مدل گفتار روی دستگاه نصب کنید، یا از آن بگذرید.

سپس Control Center صندوق ورودی فضای کاری‌تان را باز می‌کند.

به تنظیمات → فضای کاری → مخزن‌ها بروید و روی افزودن مخزن کلیک کنید.

این پنجره پوشه‌های ماشینی را مرور می‌کند که سرور روی آن اجرا می‌شود، نه کلاینت شما؛ و درون ریشه‌هایی می‌ماند که آن سرور برای نمایش پیکربندی شده است (به‌طور پیش‌فرض پوشهٔ خانهٔ کاربرش). فقط checkoutهای git کادر انتخاب می‌گیرند. مال خودتان را تیک بزنید و ثبتش کنید.

یک checkout تنها وقتی پذیرفته می‌شود که درون یک git work tree باشد، یک ریموت origin داشته باشد و آن ریموت به یک میزبان کد پشتیبانی‌شده اشاره کند — github.com، gitlab.com یا bitbucket.org. هر چیز دیگری با ذکر دلیل رد می‌شود.

مخزن‌ها محدود به فضای کاری‌اند: ثبت یک checkout در اینجا آن را در همین فضای کاری می‌گذارد. هیچ گام پیوندزدن جداگانه‌ای وجود ندارد.

گام ۴: به یک عامل آداپتور و مدل بدهید

بخش با عنوان “گام ۴: به یک عامل آداپتور و مدل بدهید”

به تنظیمات → فضای کاری → عامل‌ها بروید. عامل engineer را در فهرست عامل‌ها انتخاب کنید.

در زبانهٔ تنظیمات، این موارد را تعیین کنید:

  • آداپتور: Control Center (built-in)
  • مدل: یکی از ارائه‌دهنده‌ای که در راه‌اندازی اولیه وصل کردید انتخاب کنید

روی ذخیرهٔ تغییرات بزنید.

این گام در عمل اختیاری نیست. تنها عامل CEO آداپتور انتخاب‌شده در راه‌اندازی اولیه را به ارث می‌برد؛ چهار متخصص بدون آن ساخته می‌شوند. آن‌ها به Control Center (built-in) با مدل پیش‌فرض Anthropic برمی‌گردند، پس تنها وقتی اجرا می‌شوند که حساب Anthropic را وصل کرده باشید — و اگر وصل کرده باشید، روی مدلی که خودتان انتخابش نکرده‌اید.

  1. در نوار کناری، بخش فضاها را پیدا کنید و روی دکمهٔ + کلیک کنید.
  2. فضا را نام‌گذاری کنید، عامل engineer را زیر افزودن عامل‌ها اضافه کنید و آن را بسازید.
  3. یک کار مشخص و کوچک روی مخزنی که ثبت کردید بنویسید و Enter را فشار دهید.

Control Center برای این گفتگو یک worktree کپی-در-نوشتن از مخزن‌های فضای کاری فراهم می‌کند، پرامپتی از نقش، پرسونا، مهارت‌ها و بافت فضای عامل می‌سازد و اجرا را اعزام می‌کند. هرگز به checkout منبع شما دست زده نمی‌شود.

باید به ترتیب این‌ها را ببینید:

  • دکمهٔ ارسال ویرایشگر پیام به دکمهٔ توقف تبدیل شود، چون یک عامل در این گفتگو مشغول کار است
  • استدلال، فراخوانی‌های ابزار و متن عامل که به‌صورت جاری در رونوشت می‌آیند
  • بازگشت دکمهٔ ارسال وقتی اجرا تمام می‌شود

سپس تنظیمات → فضای کاری → عامل‌ها را باز کنید، عامل را انتخاب کنید و زبانهٔ گزارش‌ها را ببینید: یک سطر اجرا، با وضعیت، مدت، زمان‌های شروع و پایان و آداپتوری که روی آن اجرا شده است.

این همان حلقه است. هر چیز دیگری در Control Center — بازبینی pull request، پایپ‌لاین‌ها، تیکت‌ها، جلسه‌ها، Slack — از آن آویزان است.