اولین فضای کاری شما

آنچه خواهید ساخت

در پایان این آموزش، این‌ها را در اختیار خواهید داشت:

• یک فضای کاری به نام پروژه‌تان
• یک مخزن Git ثبت‌شده در آن
• پنج عامل بذرکاری‌شده که یکی از آن‌ها را به‌قدر کافی برای اجرا پیکربندی کرده‌اید
• یک فضای کاری دوم و خالی که مرز ایزوله‌سازی را اثبات می‌کند

راه‌اندازی اولیه از قبل یک فضای کاری برایتان ساخته است. این آموزش آگاهانه یک فضای کاری تازه می‌سازد تا هر بخش از فرایند را ببینید.

پیش از شروع، یک checkout گیت انتخاب کنید که هر سه شرط زیر را داشته باشد — گام ثبت هر چیز دیگری را نمی‌پذیرد:

• درون یک work tree گیت قرار داشته باشد
• یک ریموت origin داشته باشد
• آن ریموت به github.com، gitlab.com یا bitbucket.org اشاره کند

گام 1: یک فضای کاری بسازید

1. روی چیپ فضای کاری در نوار عنوان کلیک کنید
2. افزودن فضای کاری… را انتخاب کنید
3. نامی وارد کنید که پروژه را مشخص کند، مثل «api-service» یا «frontend-v2»
4. به‌صورت اختیاری یک لوگو انتخاب کنید
5. روی افزودن فضای کاری کلیک کنید

Control Center به فضای کاری جدید سوئیچ می‌کند و به صندوق ورودی آن (/workspaces/<id>/inbox) می‌رسد.

در پس‌زمینه، سرور یک رویداد WorkspaceCreated منتشر می‌کند و فضای کاری را با این‌ها بذرکاری می‌کند:

• یک عامل CEO که پرسونایش هماهنگی و تفویض است
• چهار متخصص — qa، architect، engineer و librarian — که هرکدام دستورالعمل‌ها و مهارت‌های خودش را دارد
• قالب‌های پایپ‌لاین داخلی و سطرهای تریگرشان

هر فضای کاری که می‌سازید همهٔ این‌ها را می‌گیرد، نه فقط اولی.

نقطهٔ بررسی. تنظیمات → فضای کاری → عامل‌ها را باز کنید. پنج عامل در فهرست هستند، هرکدام با یک حلقهٔ وضعیت توخالی.

گام 2: یک مخزن ثبت کنید

1. به تنظیمات → فضای کاری → مخزن‌ها بروید
2. روی افزودن مخزن کلیک کنید
3. به checkout خود بروید. این پنجرهٔ گفتگو پوشه‌ها را روی ماشینی می‌پیماید که cc_server را اجرا می‌کند — نه کلاینت شما — و درون ریشه‌هایی می‌ماند که آن سرور افشا می‌کند (به‌طور پیش‌فرض پوشهٔ خانگی کاربرش). یک checkout گیت یک آیکون پوشهٔ متمایز و یک چک‌باکس می‌گیرد؛ یک پوشهٔ معمولی هیچ‌کدام را نمی‌گیرد، پس فقط checkoutها را می‌توان انتخاب کرد.
4. یک یا چند checkout را تیک بزنید و دسته را ثبت کنید. انتخاب‌ها هنگام پیمایش باقی می‌مانند، پس می‌توانید چند مورد را در یک گذر جمع کنید و یک انتخاب اشتباه هرگز بقیه را از دست نمی‌دهد.

Control Center ریموت origin هر checkout را می‌خواند، مالک و مخزن را تعیین می‌کند و سطر مخزن را درون همین فضای کاری می‌سازد. گام دومی برای پیوند دادن آن وجود ندارد: ثبت همان چیزی است که دامنه‌اش را تعیین می‌کند.

ثبت همان checkout در فضای کاری دیگر بعداً یک سطر مخزن دوم و مستقل با شناسهٔ خودش می‌سازد. در میان فضاهای کاری، یک checkout با مسیر فایل‌سیستمش شناسایی می‌شود، هرگز با شناسه.

نقطهٔ بررسی. مخزن با owner/repo و شاخهٔ فعلی‌اش در فهرست ظاهر می‌شود.

گام 3: یک عامل را قابل‌اجرا کنید

پنج عاملی که این فضای کاری همین حالا بذرکاری کرد، نه آداپتور دارند و نه مدل. اعزام آن‌ها را روی Control Center (built-in) اجرا می‌کند و چون مدلی تنظیم نشده، مدل پیش‌فرض خود را از Anthropic می‌پرسد — پس فقط در صورتی کار می‌کنند که حساب Anthropic را وصل کرده باشید، و در آن حالت روی مدلی اجرا می‌شوند که خودتان انتخابش نکرده‌اید. راه‌اندازی اولیهٔ اجرای نخست، انتخاب خود را یک بار روی هر عامل در اولین فضای کاری مهر می‌کند؛ فضای کاری‌ای که بعد از آن می‌سازید با هر پنج عامل تنظیم‌نشده آغاز می‌شود. همین حالا یکی را تنظیم کنید.

1. تنظیمات → فضای کاری → عامل‌ها را باز کنید
2. engineer را در فهرست انتخاب کنید
3. در زبانهٔ تنظیمات، آداپتور را روی Control Center (built-in) بگذارید و یک مدل از ارائه‌دهنده‌ای انتخاب کنید که زیر تنظیمات → سرور → ارائه‌دهندگان مدل وصل کرده‌اید
4. ذخیرهٔ تغییرات را فشار دهید

نقطهٔ بررسی. عامل را دوباره باز کنید؛ آن دو فیلد انتخاب‌های شما را نگه می‌دارند.

هر عامل آداپتور و مدل خودش را دارد، پس این کار را برای هر عامل دیگری که قصد استفاده از آن را دارید تکرار کنید. ایجاد و پیکربندی یک عامل بقیهٔ فرم را پوشش می‌دهد.

گام 4: مرز ایزوله‌سازی را ببینید

از چیپ نوار عنوان یک فضای کاری دوم بسازید، دقیقاً همان‌طور که در گام 1. سپس به آن نگاه کنید:

• تنظیمات → فضای کاری → مخزن‌ها خالی است. مخزنی که یک دقیقه پیش ثبت کردید آنجا نیست.
• تنظیمات → فضای کاری → عامل‌ها پنج عامل دارد، اما آن‌ها سطرهای متفاوتی‌اند — آداپتوری که در گام 3 تنظیم کردید از میان رفته است.
• فهرست فضاها، تیکت‌ها و حافظه همه خالی‌اند.

هیچ‌چیز درز نکرده است، چون چیزی برای درز کردن از آن وجود ندارد: سطرهای هر فضای کاری در فایل پایگاه‌دادهٔ خودِ آن فضای کاری زندگی می‌کنند. خواندن میان‌فضاهای یک پرس‌وجو نیست که فیلتر شود؛ پرس‌وجویی است که هیچ‌جا برای اجرا ندارد. حذف یک فضای کاری یعنی جدا کردن پیوند یک فایل.

با چیپ نوار عنوان برگردید، یا مدیریت فضاهای کاری را باز کنید تا آن‌ها را کنار هم ببینید.

برای مدل کامل، فضاهای کاری و ایزوله‌سازی را بخوانید.

خلاصه

یک فضای کاری ساختید، تماشا کردید که یک CEO و چهار متخصص بذرکاری می‌کند، مخزنی در آن ثبت کردید، به یک عامل آداپتور و مدل دادید و تأیید کردید که فضای کاری دوم هیچ‌کدام از این‌ها را به اشتراک نمی‌گذارد.

بعدی: اولین عامل را اعزام کنید تا فضای کاری را به کار بگیرید.