Uruchom orkiestrację

Ten poradnik pokazuje, jak zamienić jeden duży cel w plan całego zespołu, który wykonuje się sam. Jak to działa, opisuje Orkiestracja.

Kiedy używać orkiestracji

Po orkiestrację sięgnij wtedy, gdy prośba jest większa niż jeden agent i nie znasz jeszcze dokładnych kroków. W przypadku pojedynczego zadania napisz do agenta w przestrzeni; proces, który umiesz rozpisać ręcznie, zbuduj jako szablon potoku.

Krok 1: Poproś o plan

1. Otwórz (lub utwórz) przestrzeń i zakotwiczone zgłoszenie. Każda propozycja go wymaga (propose_orchestration przyjmuje ticket_id); wspólna przestrzeń pochodzi z tego zgłoszenia.
2. Opcjonalnie przełącz listę rozwijaną trybu w kompozytorze na Orkiestrację. Ten tryb ogranicza agenta do czytania i proponowania — pamięć, graf kodu, odczyty repozytoriów i zgłoszeń, propose_orchestration oraz narzędzia playbooków — więc nie zacznie pisać kodu zamiast planować.
3. Wspomnij orkiestratora przez @ (zwykle agenta CEO) i podaj cel prostym językiem:

@ceo Zbadaj krajobraz konkurencyjny dla rejestratora spotkań działającego w trybie offline i napisz jednostronicowy dokument pozycjonujący.

Orkiestrator odpowiada w przestrzeni ustrukturyzowaną kartą propozycji: rolami, których potrzebuje, pracą podzieloną na zgłoszenia podrzędne, opcjonalną fazą badania i dyskusji, krokiem syntezy tworzącym rezultat oraz budżetem.

Ponieważ propozycja jest typowanym obiektem, aplikacja waliduje ją (poprawnie zdefiniowane role, zadeklarowane schematy wyjścia, graf DAG bez cykli), zanim cokolwiek zostanie uruchomione. Propozycji, która nie przejdzie walidacji, nie można zatwierdzić.

Krok 2: Przejrzyj i edytuj propozycję

Karta w rozmowie oferuje trzy akcje: Zatwierdź plan, Odrzuć i Otwórz — ta ostatnia otwiera plan w Plan Studio jako kartę edytora. Samej karty nie można edytować.

Aby cokolwiek zmienić, naciśnij Otwórz i pracuj w inspektorze po prawej stronie:

• Tytuł, opis, rolę, zależności i schemat wyjścia dowolnego kroku pracy. Rola oznacza tutaj, który z istniejących kluczy ról w planie jest właścicielem kroku — nie można przypiąć roli do nazwanego agenta ani edytować listy zatrudnień z poziomu inspektora, nie można też edytować budżetu.

Dwie rzeczy są tylko do odczytu: węzły strukturalne (badanie, dyskusja, synteza) oraz każdy węzeł, którego praca już się wykonała. Edycja jest możliwa tylko wtedy, gdy orkiestracja ma jeszcze status proposed.

Zanim zatwierdzisz, naciśnij Oszacuj na pasku zatwierdzania, aby poznać zakresy kosztu, czasu trwania i zasięgu zmian. Pełny opis edytora znajdziesz w Pracuj w Plan Studio.

Budżet nie jest limitem wydatków

Budżet propozycji jest porównywany z szacunkiem na pasku zatwierdzania: gdy górna granica szacunku go przekracza, suma zmienia kolor na czerwony wraz z ostrzeżeniem o przekroczeniu budżetu. Podczas wykonywania planu nic nie sprawdza wydatków, więc nie zatrzyma ani nie unieważni uruchomienia. Aby faktycznie wstrzymać wydatki, użyj polityk budżetu dla poszczególnych agentów — zobacz Zarządzaj kosztami.

Krok 3: Zatwierdź

Zatwierdź plan z karty w rozmowie albo z paska zatwierdzania w Plan Studio. To jedyna decyzja, jaką podejmujesz. Zatwierdzanie należy wyłącznie do operatora — nie ma do niego narzędzia MCP, więc agent może proponować i poprawiać plan, ale nigdy nie zatwierdzi własnego.

Od tego momentu deterministyczny materializator (czysta funkcja, bez LLM) zamienia propozycję w prawdziwy potok i tworzy rusztowanie:

• zatrudnia nowe role (i zapisuje identyfikatory zatrudnionych agentów, aby awaria w trakcie zatwierdzania mogła zostać wznowiona bez duplikowania zatrudnień)
• grupuje role w zespół
• tworzy projekt i składa pod nim zgłoszenie nadrzędne
• rozpoczyna uruchomienie potoku, które napędza całość

Status przechodzi w approved, a następnie w executing.

Krok 4: Obserwuj przebieg

Zgłoszenia podrzędne wykonują się jako kroki potoku; jeśli włączyłeś rundę dyskusji, każda rola najpierw publikuje stanowisko. Postęp pojawia się tam, gdzie już zaglądasz:

• zgłoszenie nadrzędne, na którym zakotwiczono orkiestrację
• wspólną przestrzeń, w której rozmawia zespół, gdzie wiersz planu śledzi stan każdego węzła
• szczegóły uruchomienia potoku z jego zwykłą kaskadą i kosztem poszczególnych kroków — zobacz Monitoruj uruchomienia potoków
• projekt, pod którym złożono zgłoszenie nadrzędne

Gdy zgłoszenia podrzędne zostaną ukończone, status przechodzi w synthesizing, a krok syntezy tworzy rezultat. Ten tekst zostaje opublikowany we wspólnej przestrzeni, a zgłoszenie nadrzędne zostaje oznaczone jako ukończone — następnie status zmienia się w completed.

Zatrzymaj ją wcześniej

Naciśnij Anuluj orkiestrację na karcie w rozmowie albo Anuluj uruchomienie na pasku zatwierdzania w Plan Studio. Anulowanie usuwa wykonywaną w danym momencie pracę.

Orkiestracja kończy się niepowodzeniem, gdy nie powiedzie się materializacja albo gdy nie powiedzie się uruchomienie wygenerowanego potoku (badanie, dyskusja, synteza lub utrwalenie — te kroki nie kontynuują po błędzie). Wygenerowane kroki pracy zawsze kontynuują po błędzie, więc jedno nieudane zgłoszenie podrzędne nie powoduje niepowodzenia uruchomienia. Nie istnieje ścieżka niepowodzenia z powodu przekroczenia budżetu ani próg „wszystkie zgłoszenia podrzędne zawiodły”.

Powiązane poradniki

• Pracuj w Plan Studio: edytuj, szacuj, porównuj i zatwierdzaj plan
• Twórz i zarządzaj zgłoszeniami: zgłoszenie nadrzędne, na którym zakotwiczona jest orkiestracja
• Organizuj pracę w projektach: gdzie składane jest zgłoszenie nadrzędne
• Monitoruj uruchomienia potoków: jak zmaterializowana orkiestracja wygląda w silniku
• Zbuduj zespół agentów: role, które orkiestracja obsadza lub zatrudnia

Powiązane koncepcje

• Orkiestracja
• Tryby