مدیریت حافظهٔ فضای کاری

این راهنما نشان می‌دهد چگونه با انبار دانش یک فضای کاری کار کنید.

نکته‌ای که پیش از شروع باید بدانید: رابط کاربری حافظه یک سطح بازبینی است، نه یک سطح نوشتن. واقعیت‌ها و سیاست‌ها را عامل‌ها می‌نویسند — از طریق propose_fact و propose_policy، و برای جایگزینی آن‌ها supersede_fact و supersede_policy. remember یک آیتم لایهٔ داغِ محدود به نشست می‌نویسد که ممکن است consolidate_memory بعداً آن را به یک واقعیت ارتقا دهد. تصمیم‌های ضبط‌شدهٔ جلسه در دامنهٔ decisions برداشت می‌شوند؛ روی اجراهای تمام‌شدهٔ عامل هیچ برداشتی انجام نمی‌شود. کاری که شما اینجا می‌کنید این است: آنچه نوشته‌اند را بخوانید، اصلاحش کنید، غیرفعالش کنید یا حذفش کنید.

حافظه در تنظیمات → فضای کاری → حافظه (/workspaces/<id>/settings/memory) قرار دارد. این یک مقصد سطح بالای نوار کناری نیست.

سه تب

این صفحه دقیقاً سه تب دارد. واقعیت‌ها و سیاست‌ها یک شمارندهٔ زنده نشان می‌دهند؛ گراف نشان نمی‌دهد:

واقعیت‌ها — هر واقعیت در فضای کاری، همراه با شمار آن‌هایی که منسوخ نشده‌اند
سیاست‌ها — قواعد هنجاری گروه‌بندی‌شده بر اساس دامنه، همراه با شمار موارد فعال
گراف دانش — یک بوم تعاملی از دامنه‌ها، موضوع‌ها، واقعیت‌ها و سیاست‌ها

دامنه‌ها چیزی نیستند که شما بسازید. یک دامنه وقتی به وجود می‌آید که یک عامل نخستین واقعیت یا سیاست را در آن بنویسد؛ هیچ کنترل ساخت دامنه‌ای در هیچ کجای رابط کاربری وجود ندارد.

بازبینی و اصلاح یک واقعیت

تب واقعیت‌ها را باز کنید.
از جعبهٔ جستجو برای باریک کردن فهرست استفاده کنید. این یک فیلتر زیررشته‌ای ساده روی دامنه، موضوع و محتوای هر واقعیت است — نه نمایهٔ کلیدواژه، نه رتبه‌بندی.
از فیلتر محدوده استفاده کنید تا همهٔ محدوده‌ها، فقط واقعیت‌های سراسری فضای کاری، یا واقعیت‌های یک مخزن را نشان دهید.
از کلید تغییر ترتیب برای مرتب‌سازی بر اساس تازگی یا اطمینان استفاده کنید.
روی کنترل ویرایش یک واقعیت کلیک کنید.

دیالوگ ویرایش به شما اجازه می‌دهد این موارد را تغییر دهید:

دامنه — جابه‌جا کردن یک واقعیت میان دامنه‌ها
موضوع — برچسب کوتاه آن
محتوا — متن دانش
اطمینان — یک نوار لغزنده با گام‌های ۵٪

برای نوشتن آن، ذخیره کنید. دکمهٔ افزودن واقعیت وجود ندارد؛ این دیالوگ فقط روی یک ردیف موجود باز می‌شود.

دیدن واقعیت‌های منسوخ

تب واقعیت‌ها یک کلید نمایش منسوخ‌شده‌ها دارد. واقعیت‌های منسوخ به‌طور پیش‌فرض پنهان‌اند و با همان کلید آشکار می‌شوند؛ اینجا جایی است که رد حسابرسی می‌ماند — منسوخ کردن هرگز حذف نمی‌کند.

حذف یک واقعیت

از کنترل حذف یک واقعیت استفاده کنید و تأیید کنید. این یک حذف واقعی است، نه منسوخ کردن: از آن برای واقعیت‌هایی استفاده کنید که صرفاً ثبتشان اشتباه بوده است، و بگذارید عامل‌ها واقعیت‌هایی را منسوخ کنند که محتوایشان از رده خارج شده است.

مدیریت سیاست‌ها

تب سیاست‌ها سیاست‌های فعال را بر اساس دامنه گروه‌بندی می‌کند و غیرفعال‌ها را به بخشی در انتها تنزل می‌دهد. برای هر سیاست می‌توانید:

آن را ویرایش کنید
آن را حذف کنید
آن را غیرفعال‌سازی / فعال‌سازی کنید — گزینهٔ برگشت‌پذیر و معمولاً انتخاب درست. فقط سیاست‌های فعال به پرامپت عامل می‌رسند.

مانند واقعیت‌ها، هیچ کنترل ساخت‌وسازی وجود ندارد.

کاوش در گراف دانش

تب گراف دانش دامنه‌ها، موضوع‌ها، واقعیت‌ها و سیاست‌ها را به‌شکل یک بومِ گره‌های قابل پیمایش می‌چیند — جابه‌جا کردن، بزرگ‌نمایی، کشیدن گره‌ها. لمس یک گره برگهٔ جزئیات آن را باز می‌کند و از همان‌جا همان دیالوگ‌های ویرایش در دسترس‌اند. این سریع‌ترین راه برای دیدن این است که کدام دامنه‌ها واقعاً پر شده‌اند.

ویرایش حافظهٔ کاری یک عامل

حافظهٔ کاری یک دفترچهٔ یادداشت خصوصی برای هر عامل است که هنگام اعزام به پرامپت آن تزریق می‌شود. عامل‌ها خودشان آن را با record_observation و update_my_notes می‌نویسند، اما شما می‌توانید مستقیم بخوانید و ویرایشش کنید:

تنظیمات → فضای کاری → عامل‌ها → یک عامل را انتخاب کنید → تب حافظه.

مجوزهای دسترسی

مجوزهای دسترسی حافظه، نقش یک عامل را به یک اجازه (none، read، write) در هر دامنه نگاشت می‌کنند. آن‌ها را با عملیات‌های memory_access_grant.* بنویسید.

دو نکته برای درک نحوهٔ حل‌شدن آن‌ها:

خواندن‌ها در صورت شکست باز می‌مانند. بدون هیچ ردیف مجوز برای یک جفت (نقش، دامنه)، اجازهٔ مؤثر read است. تنها نوشتنی که بدون write خطا می‌دهد propose_policy است. نوشتن واقعیت مشروط به مجوز نیست.
مجوزها بر پایهٔ نقش عامل کلید می‌خورند. ابزارهای پیشنهاددهنده در نبود agent_role آن را general می‌گیرند. مجوزی که برای نقش دیگری نوشته شده باشد آن عامل‌ها را مقید نمی‌کند؛ مجوز general مقید می‌کند.

جستجو همه‌جا یکسان نیست

سه چیز متفاوت «جستجوی حافظه» نامیده می‌شوند و با هم توافق ندارند:

کجا	چه می‌کند
جعبهٔ جستجوی تب واقعیت‌ها	فیلتر زیررشته‌ای روی واقعیت‌هایی که پیش‌تر در کلاینت بارگذاری شده‌اند
عملیات RPC `memory_fact.search`	فقط جستجوی کلیدواژه‌ای FTS5 — یک کلاینت نازک نمی‌تواند جاسازی پرس‌وجو را همراه بفرستد، پس جستجوی ترکیبی درون میزبان می‌ماند
ابزار `search_memory` در سمت عامل	`keyword`، `semantic` یا `hybrid` (پیش‌فرض). حالت ترکیبی چهار سیگنال را با هم می‌آمیزد: واژگانی، معنایی، زمانی و گرافی

پس یک عامل و صفحهٔ حافظه یک پرس‌وجوی یکسان را به یک شکل رتبه‌بندی نمی‌کنند. وقتی می‌خواهید بررسی کنید یک عامل واقعاً چه چیزی را می‌تواند به یاد بیاورد، از خود عامل بپرسید.

جاسازی‌ها

واقعیت‌ها در زمان نوشتن جاسازی می‌شوند و فقط وقتی که مدل جاسازی روی دستگاه نصب باشد. وضعیت آن را در تنظیمات → سرور → تشخیص و حریم خصوصی → جستجوی معنایی بررسی کنید. اگر بازخوانی معنایی می‌خواهید، مدل را پیش از آنکه عامل‌ها نوشتن حافظه را شروع کنند نصب کنید.