رفتن به محتوا

ورود تیم‌تان با SSO

تا پایان این آموزش، این‌ها را خواهید داشت:

  • یک اتصال SAML میان سرور Control Center شما و یک ارائه‌دهندهٔ هویت (Okta را نمونه می‌گیریم)،
  • یک کاربر که در نخستین ورودش خودکار تأمین می‌شود، و
  • یک سیاست عضویت فضای کاری که آگاهانه انتخاب کرده‌اید.

به سروری نیاز دارید که خودتان اداره می‌کنید (مالک سرور — بهره‌بردار این نصب) و یک برنامهٔ IdP که بتوانید پیکربندی کنید. 20 دقیقه وقت بگذارید.

1. تنظیمات ورود یکپارچه را باز کنید

بخش با عنوان “1. تنظیمات ورود یکپارچه را باز کنید”

به Control Center وارد شوید، سپس به تنظیمات → سرور → ورود یکپارچه بروید. این صفحه میان SAML و OpenID Connect جابه‌جا می‌شود و یک کارت تأمین کاربر (SCIM) هم دارد. روی SAML بمانید.

همه‌چیز در این صفحه در سطح سرور است: یک IdP هویت همهٔ کاربران انسانی هر فضای کاری را احراز می‌کند، پس فقط مالک سرور می‌تواند آن را ویرایش کند.

در Okta، زبانهٔ Sign On برنامهٔ خود را باز کنید و XML فراداده را کپی کنید (یا آن را دانلود کنید و محتوای فایل را جای‌گذاری کنید). به Control Center برگردید، آن را در XML فرادادهٔ IdP جای‌گذاری کنید و آزمایش اتصال را بزنید.

توست، نقطهٔ پایانی ورود IdP را گزارش می‌کند — گواهی بر این که فراداده تجزیه شد، گواهی خوانده شد و سرور می‌تواند یک درخواست ورود در برابر آن بسازد (این آزمایش همه‌چیز جز رفت‌وبرگشت مرورگر را می‌آزماید). اگر شکست بخورد، آن XML یک EntityDescriptor کامل نبوده است (زبانهٔ SAML در Okta آن را «Metadata URL» می‌نامد؛ URL را باز کنید و آنچه ارائه می‌دهد را کپی کنید). همان دکمه روی OpenID Connect به‌جایش سند کشف صادرکنندهٔ شما را بررسی می‌کند. برای این که گواهی در آستانهٔ انقضا را هم بگیرید و ببینید IdP اصلاً Control Center را می‌شناسد یا نه، از بررسی‌کنندهٔ گام 6 استفاده کنید.

کپی فرادادهٔ SP را بزنید و آن را به هر کس که سمت Okta را پیکربندی می‌کند بسپارید (یا دو مقداری را که می‌پرسند بخوانید):

  • ACS URL: https://<your-server>/saml/acs
  • Entity ID: https://<your-server>/saml

این URLها از مبدأیی مشتق می‌شوند که مرورگر کاربران‌تان به آن می‌رسد. اگر سرور پشت یک تونل یا پروکسی معکوس اجرا می‌شود، مطمئن شوید مبدأ پایدار است (تنظیمات → سرور → اتصال و وضعیت → اشتراک این سرور نشانی عمومی را نشان می‌دهد) — یا شناسهٔ موجودیت را به‌صراحت در فیلد شناسهٔ موجودیت SP سنجاق کنید.

4. مشخص کنید یک ورود چه چیزی می‌دهد

بخش با عنوان “4. مشخص کنید یک ورود چه چیزی می‌دهد”

دو سیاست تعیین می‌کنند نخستین ورود چه می‌کند:

  • افزودن کاربران به همهٔ فضاهای کاری در اولین ورود — برای استقراری تک‌تیمی که SSO در آن برابر با اعتماد است روشن بگذارید. وقتی چند تیم یا مشتری سرور را شریک‌اند خاموشش کنید: آن‌وقت هر تازه‌وارد به یک دعوت صریح فضای کاری نیاز دارد، که پیش‌فرض امن‌تری است.
  • تأمین کاربران ناشناخته در اولین ورود — به‌طور پیش‌فرض روشن است؛ خاموشش کنید تا هر کس که حسابش از قبل وجود ندارد رد شود.

به‌صورت اختیاری ویژگی‌ای را که نام گروه‌ها را حمل می‌کند نگاشت کنید (ویژگی رایج Okta معمولاً groups است) و با همان نگاشت گروه‌ها را به نقش‌ها ترجمه کنید — برای نمونه {"platform-leads": "admin"}. SSO هرگز نمی‌تواند نقش مالک را بدهد.

5. آن را فعال کنید و یک ورود انجام دهید

بخش با عنوان “5. آن را فعال کنید و یک ورود انجام دهید”

استفاده از SAML برای ورود را روشن کنید، ذخیرهٔ اتصال را بزنید، سپس یک پنجرهٔ خصوصی مرورگر در https://<your-server>/saml/login باز کنید. در Okta وارد شوید و به کلاینت وب برمی‌گردید — واردشده، با حسابی که ساخته شده و عضویتی که بر پایهٔ سیاست انتخابی شما اعطا شده است.

همان نقطهٔ ورود به‌محض این که نشانی سرور را تایپ کنید در صفحهٔ اتصال وب ظاهر می‌شود (ورود با SAML) — فرم خود را با آنچه سرور ارائه می‌دهد وفق می‌دهد (OpenID Connect گزینهٔ ورود با OpenID Connect را نشان می‌دهد). این دکمه ورود را در یک زبانهٔ جدید باز می‌کند؛ وقتی رفت‌وبرگشت کامل شد، زبانهٔ منتظر خودکار نشست را برمی‌دارد. صفحهٔ راه‌اندازی سرور در برنامهٔ دسکتاپ هم همین کار را می‌کند: URL سرور را تایپ کنید، دکمه‌ای با عنوان ورود با SAML ظاهر می‌شود که مرورگر شما را باز می‌کند و برنامه با کامل شدن رفت‌وبرگشت وارد می‌شود.

پیش از این که SSO را همه‌جا به کار بگیرید، یا وقتی یک ورود شکست می‌خورد، قطعه‌ها را همین‌جا بررسی کنید. این بررسی‌کننده کاملاً در مرورگر شما اجرا می‌شود: فراداده‌ای را که در این زبانه جای‌گذاری می‌کنید می‌خواند و همان قواعد سرور را اعمال می‌کند. اگر نشانی سرور را بدهید، از خود آن سرور هم می‌پرسد که آیا ورود SAML روشن است.

چیزهایی را می‌گیرد که آزمایش اتصال در برنامه نمی‌تواند ببیند: گواهی امضایی که نزدیک انقضاست، IdPای که بر درخواست‌های امضاشده پافشاری می‌کند، و با ورود آزمایشی، این که آیا IdP اصلاً Control Center را می‌شناسد.

Runs in your browserYour metadata is read in this tab and never uploaded. Add a server address and your browser also asks that server which sign-in methods it offers.

The address your users open. Adds a reachability check and a test sign-in.

Only if you pinned one in the app.