Ajan oluşturma ve yapılandırma

Bu kılavuz, bir çalışma alanına nasıl ajan ekleyeceğinizi ve onu gerçekten çalışana kadar nasıl yapılandıracağınızı gösterir.

Her çalışma alanı beş ajanla birlikte gelir — bir CEO ile qa, architect, engineer ve librarian —, bu yüzden genellikle daha hiçbirini yapılandırmadan ajanlarınız olur. Aşağıdaki adımlar hazır gelen bir ajan için de yeni bir ajan için de aynı şekilde geçerlidir.

Başlamadan önce

Bir çalışma alanının içindesiniz. Bütün yüzey Ayarlar → Çalışma alanı → Ajanlar (/settings/workspace/agents) altında bulunur.
Ajanın bir arka uca ihtiyacı olacak. Ya Ayarlar → Sunucu → Model sağlayıcıları altından yerleşik harness için bir sağlayıcı bağlayın ya da cc_server’ı barındıran makineye Claude Code CLI’yi kurun.
Ajanın beceri taşımasını istiyorsanız, önce bunları Ayarlar → Çalışma alanı → Beceriler altından kurun. Ajan formu yalnızca çalışma alanında zaten var olan becerileri açıp kapatmanıza izin verir.

Ajanı ekleyin

Ayarlar → Çalışma alanı → Ajanlar yolunu açın.
Yeni ajan’a tıklayın.

Herhangi bir iletişim penceresi ya da rol seçici yoktur. “Adsız ajan” adlı bir ajan hemen oluşturulur ve sağdaki ayrıntı bölmesinde seçili gelir.

Artık soldaki listede “Adsız ajan”ı görmelisiniz; ayrıntı bölmesinin Ayarlar sekmesi açık ve Ad alanında “Adsız ajan” yazıyor olmalı.

Ad verin

Ad — @ ile anmalarda kullanılan kısa tanımlayıcı, örneğin alice. Anma ayrıştırması @ ve ardından gelen sözcük karakterleriyle eşleşir; bu yüzden tire, nokta veya boşluk içeren bir ad asla anılamaz.
Başlık — insan tarafından okunabilen etiket, örneğin “Kıdemli geliştirici”.
Sistem promptu — isteğe bağlı ek talimatlar, bir Agent instructions bölümü olarak enjekte edilir; derlenen promptun geri kalanının yerini almaz.

Formun altındaki Değişiklikleri kaydet’e tıklayın. Bu sayfadaki her alan o tek düğmeyle kaydedilir.

Bir adaptör ve model verin

Adaptör açılır menüsü, sunucu ana makinesinde gerçekten bulunan runner’ları listeler. Yerleşik adaptör her zaman bulunur (sunucunun kendisidir). Claude Code yalnızca CLI’si o ana makinede algılandığında görünür:

Adaptör	Arka uç
Control Center (built-in)	Süreç içi ajan döngüsü — harici CLI yok
Claude Code	`claude -p --output-format stream-json`

Modları, yönlendirmeyi, duraklatma/sürdürmeyi, tamamlanma sözleşmelerini ve alt ajanları yalnızca yerleşik adaptör uygular. Claude Code bunların hiçbirini sunmaz. Cursor, Codex ve diğer model sağlayıcıları ayrı runner’lar olarak değil, yerleşik adaptöre bağlanır.

Model açılır menüsü seçtiğiniz adaptöre göre çalışır. Yerleşik adaptörde liste, Ayarlar → Sunucu → Model sağlayıcıları altında bağladığınız sağlayıcılardan canlı olarak gelir; bu yüzden kayıtlı kimlik bilgisi olmayan bir sağlayıcı hiç model sağlamaz.

Beceri ekleyin

Beceriler, bu çalışma alanında kurulu beceri paketleri üzerinde bir çip seçicidir. Bir çipi açıp kapatmak için ona dokunun; onay işareti simgesi seçili olanları belirtir. Çalışma alanında hiç beceri yoksa alan “No skills available. Create skills in Settings → Skills first.” şeklinde görünür.

Bir deponun kendi becerilerini burada seçmezsiniz. Bunları içeren bir depo (.agents/skills/, .claude/skills/ veya .opencode/skills/ içinde), o depoda çalışan ajana bunları otomatik olarak kazandırır ve ajan başka bir depoya geçtiğinde de bunlar değişir — bkz. Depo kapsamlı beceriler.

Raporlama zincirini ve personayı ayarlayın

Bağlı olduğu kişi — adına göre başka bir ajan seçin. Bu, sayfa başlığındaki Organizasyon şeması düğmesinin gösterdiği raporlama ağacını oluşturur. Bir ekip liderinin devrederken kullandığı kadro bu değildir — o, ekibin üyelerinden ve onların becerilerinden gelir.
Persona — üslubu ve davranışı biçimlendiren serbest metin, örneğin: “Basit ve okunabilir çözümleri tercih eder. Yeni yazılan tüm kodlar için test yazar.”

Çalıştırmayı ayarlayın

Akıl yürütme eforu — seçenekler seçili modelin kendi yayımladığı düzeylerden gelir: Low / Medium / High; OpenAI tarzı modellerde ayrıca Extra High, Claude tarzı modellerde ise Extra High + Max. Seçili model hiç düşünme düzeyi bildirmiyorsa alan tamamen gizlenir ve modelin kendi varsayılanına döner.
Bağlam penceresi boyutu — modeli her değiştirdiğinizde modelin bağlam penceresinden önceden doldurulur; model varsayılanı, 200k, 500k ve 1M için tek dokunuşluk çipler bulunur. Modeli seçtikten sonra yazdığınız bir değer, bir sonraki model değişikliğine kadar geçerli olur.
Sessizlik zaman aşımı (dakika) — bu süre boyunca çıktı vermeyen bir çalıştırmayı sonlandırır. Moda özgü varsayılanı kullanmak için boş bırakın.

İzinleri verin

Bir ajanın kendine ait izin anahtarları yoktur. Neyi push edebileceğini, açabileceğini, birleştirebileceğini ya da nereye erişebileceğini Ayarlar → Çalışma alanı → Ajan izinleri altındaki eylem kuralları belirler; burada bir kural bu ajanla sınırlandırılabilir. Varsayılan olarak bir push, bir pull request, bir inceleme ya da birleştirme ve bir takip sistemine yazma, her biri önce size sorar; ağ erişimine ise izin verilir.

Ajanın GitHub belirteci her zaman salt okunurdur. Bir push, iletmeden önce Uzak depoya push et kuralına soran Control Center’dan geçer. Her kuralın bir çalıştırmaya nasıl ulaştığı için bkz. Sandbox politikalarını yapılandırma.

Çalıştığını doğrulayın

Ayarlar → Sunucu → Model sağlayıcıları yolunu açın ve seçtiğiniz adaptörün “Bulunamadı” yerine kurulu bir sürüm bildirdiğini doğrulayın. Yeniden yoklamak için Yenile’ye tıklayın — yoklama, baktığınız makinede değil cc_server’ı barındıran makinede çalışır.
Ajanla birlikte bir alan açıp ona bir mesaj gönderin ya da mevcut bir alanda onu @ ile anın.
Ayarlar → Çalışma alanı → Ajanlar sayfasına dönün, ajanı seçin ve Loglar sekmesini açın. Bir durum rozeti, bir süre, bir başlangıç zamanı ve kullandığı adaptörle birlikte bir çalıştırma görünmelidir. Görünüm, o çalıştırmanın olay akışını açar.

Hiç çalıştırma görünmüyorsa Bir ajanı tanılama sayfasını baştan sona uygulayın.

Bir ajanı silme

Ajanı listede seçin. Ayarlar sekmesinde formun altındaki Tehlikeli bölgeye ilerleyin ve Sil’e tıklayın.