Εντολές slash

Εντολές που πληκτρολογούνται στο πεδίο σύνταξης ενός χώρου. Χωρίζονται σε τρεις ομάδες ανάλογα με το πού ενεργούν, και η διαφορά έχει σημασία: μια τοπική εντολή δεν ταξιδεύει ποτέ ως μήνυμα, οπότε ούτε εμφανίζεται στη μεταγραφή ούτε φτάνει σε κάποιον πράκτορα.

Πού εκτελείται	Τι σημαίνει αυτό
Τοπική	Χειρίζεται στον πελάτη (ή σε λειτουργία διακομιστή που ξεκινά ο πελάτης). Η εντολή δεν ταξιδεύει ποτέ ως μήνυμα, οπότε κανένας πράκτορας δεν τη βλέπει.
Πλευρική	Μία κλήση μοντέλου στην πλευρά του διακομιστή σχετικά με τη συνομιλία. Η συνομιλία δεν αλλάζει.
Αποστολή	Ορίζει μια λειτουργία ή οδηγία για την εκτέλεση που ξεκινά το μήνυμα.

Κατεύθυνση μιας εκτέλεσης

`/plan`

Τοπική → αποστολή. Οπλίζει τη λειτουργία σχεδίου στη συνομιλία: ένα worktree απολύτως μόνο για ανάγνωση και μια επιφάνεια εργαλείων περιορισμένη στο read. Το παραδοτέο του πράκτορα είναι ένα σχέδιο, όχι μια επεξεργασία. Ένα σκέτο /plan αλλάζει μόνο τη λειτουργία και δεν ταξιδεύει ποτέ ως μήνυμα· με προτροπή, το υπόλοιπο της γραμμής είναι αυτό που ξεκινά την εκτέλεση.

`/goal <objective>`

Αποστολή. Ξεκινά έναν αυτόνομο στόχο που ο επόπτης στόχων επαναποστέλλει σε τμήματα και σε επανεκκινήσεις.

Η πληκτρολόγηση του /goal με κείμενο ανοίγει πρώτα τη συνέντευξη στόχου — ένα σύντομο πέρασμα που αρνείται να δεχτεί ένα προσχέδιο μέχρι να συγκεντρώσει και τα πέντε: κριτήρια επιτυχίας για τα οποία ένας αξιολογητής μπορεί να αποφανθεί χωρίς υποκειμενική κρίση, μια ακριβή εντολή επαλήθευσης, ένα ανώτατο όριο προσπαθειών, όρια εμβέλειας και συνθήκες τερματισμού. Κάθε βήμα προσφέρει Παράλειψη και εκτέλεση όπως γράφτηκε: η συνέντευξη είναι προεπιλογή, όχι πύλη.

Τα /goal pause, /goal resume και /goal drop δεν είναι εντολές slash. Η παύση, η συνέχεια και η διακοπή βρίσκονται στη λίστα στόχων της συνομιλίας στην πλαϊνή στήλη. Οι σημαίες εκκίνησης στον ίδιο τον στόχο είναι --budget <dollars>, --max <N> (προϋπολογισμός εκτελέσεων) και --days <N> (προθεσμία). Ένας στόχος που έφτασε το όριο κόστους του συνεχίζεται μόνο ανεβάζοντας αυτό το όριο, από τον ίδιο χειρισμό στην πλαϊνή στήλη.

`/loop [budget] [task]`

Αποστολή. Εργάζεται επαναληπτικά μέχρι την ολοκλήρωση. Δέχεται ένα όριο: /loop 10, /loop 30m, /loop 1h30m, /loop 10 minutes fix the tests.

Ένα διακριτικό που μοιάζει με όριο (ξεκινά με ψηφίο ή πρόσημο) και αποτυγχάνει να αναλυθεί είναι σκληρό σφάλμα. Η πρόζα είναι απλώς πρόζα, οπότε το /loop keep going until the tests pass είναι ένας απεριόριστος βρόχος με ενσωματωμένη προτροπή, όχι λανθασμένη ανάλυση.

`/vibe [task]`

Αποστολή. Μετατρέπει τη συνεδρία σε κατευθυντή: τα δικά του εργαλεία πέφτουν στο read συν πέντε ρήματα εργάτη, και οι εργάτες παρασκηνίου κάνουν την επεξεργασία. Δείτε Κατεύθυνση εργατών παρασκηνίου.

Οι εργάτες δεν επιβιώνουν ποτέ πέρα από τη λειτουργία — η έξοδος σκοτώνει κάθε έναν από αυτούς.

Διαχείριση πλαισίου

`/compact`

Τοπική → διακομιστής. Διπλώνει το παλαιότερο ιστορικό σε μια αγκυρωμένη σύνοψη και συνεχίζει στο συμπυκνωμένο πλαίσιο. Κανένα όρισμα προς το μοντέλο: η εντολή δεν ταξιδεύει ποτέ ως μήνυμα, και το πέρασμα συμπύκνωσης δεν δέχεται υπόδειξη εστίασης.

`/shake [target]`

Τοπική → διακομιστής. Πετάει το βαρύ περιεχόμενο χωρίς σύνοψη: καμία κλήση μοντέλου, κάθε λέξη διατηρείται, μόνο ο όγκος που κανείς δεν επρόκειτο να ξαναδιαβάσει κενώνεται.

Στόχος	Τι πετάει
`tool_output`	Ασήμαντα παλαιότερα αποτελέσματα εργαλείων (προεπιλογή)
`images`	Παλιά στιγμιότυπα οθόνης, κρατώντας το κείμενό τους
`all`	Και τα δύο

Αυτή είναι η δίοδος διαφυγής για το «το πλαίσιό μου είναι παχύ αλλά δεν θέλω σύνοψη».

`/context [agent]`

Τοπική. Ανοίγει τον εξερευνητή πλαισίου για τον πράκτορα αυτής της συνομιλίας σε δική του καρτέλα: κάθε τμήμα και μέρος του παραθύρου πλαισίου του — προτροπή συστήματος, δεξιότητες, αρχεία πλαισίου, σχήματα εργαλείων, ιστορικό και εικόνες — με το κόστος του καθενός και το αυτολεξεί περιεχόμενο πίσω του.

Η καρτέλα κλειδώνεται στο ζεύγος (χώρος, πράκτορας), οπότε η εκτέλεσή της δύο φορές εστιάζει ξανά στην ίδια καρτέλα αντί να στοιβάζει αντίγραφα της ίδιας ανάλυσης.

Σε έναν χώρο με περισσότερους από έναν πράκτορες, ένα σκέτο /context ανοίγει το παράθυρο που διαβάζει ο μετρητής πλαισίου της κεφαλίδας — όποιος πράκτορας εργάστηκε τελευταίος εδώ, δηλαδή εκείνος του οποίου το μήνυμα βρίσκεται στο κάτω μέρος της διαδρομής — και η καρτέλα φέρει την ετικέτα Context · <name> ώστε να δηλώνει σε ποιον ανήκει. Ονομάστε άλλον για να αλλάξετε: /context qa (το @ είναι προαιρετικό). Ένα πληκτρολογημένο όνομα επιλύεται ακριβώς, ποτέ προσεγγιστικά: δύο πράκτορες κρατούν δύο διαφορετικά παράθυρα, οπότε μια παραλίγο αντιστοίχιση που θα άνοιγε το άλλο θα ήταν μια εύλογη απάντηση σε ερώτηση που δεν κάνατε.

Ο ίδιος εξερευνητής κρύβεται πίσω από το τσιπ του μετρητή πλαισίου στην κεφαλίδα του χώρου, το οποίο ακολουθεί τον ίδιο πράκτορα — η εντολή και το τσιπ δεν μπορούν ποτέ να διαφωνήσουν για το τι σημαίνει «το πλαίσιο» εδώ.

Ερωτήσεις για τη συνομιλία

Αυτές ξοδεύουν μία κλήση μοντέλου και δεν αλλάζουν ποτέ τη συνομιλία. Η επόμενη πραγματική στροφή του πράκτορα βλέπει ακριβώς αυτό που θα έβλεπε ούτως ή άλλως, και αυτή είναι όλη η αξία του να ρωτάς.

`/handoff [focus]`

Πλευρική. Γράφει ένα έγγραφο παράδοσης για όποιον αναλάβει τη δουλειά από το μηδέν: ποια είναι η εργασία, τι μάθαμε, τι απομένει.

`/btw <question>`

Πλευρική. Απαντά σε μια ερώτηση για τη δουλειά μέχρι τώρα χωρίς να προσθέσει την ερώτηση ή την απάντηση στη μεταγραφή.

Πλοήγηση και εξαγωγή

`/tree`

Τοπική. Ανοίγει τον πλοηγό κλάδων: πού διακλαδώθηκε η συνομιλία, σε ποια διαδρομή βρίσκεται τώρα και πώς να επιστρέψετε σε μια που αφήσατε. Δείτε Διακλάδωση συνομιλίας.

`/export`

Τοπική. Γράφει τη συνομιλία σε ένα αυτοτελές αρχείο HTML — αναδιπλούμενες κάρτες εργαλείων, χωρίς φύλλο στυλ, χωρίς σενάριο, χωρίς φιλοξενία εικόνων. Αποθηκεύεται στο Documents/ControlCenter/exports/ στο desktop και κατεβαίνει στον ιστό.

`/dump`

Τοπική. Αντιγράφει τη μεταγραφή στο πρόχειρο ως markdown, με τις κλήσεις εργαλείων σε αναδιπλούμενα μπλοκ. Ο συλλογισμός εξαιρείται σκόπιμα: μια μεταγραφή που επικολλάται σε μια αναφορά σφάλματος τη διαβάζει άνθρωπος.

Όλα τα υπόλοιπα

`/todo [subcommand]`

Τοπική. Προβάλλει και επεξεργάζεται τη διατηρούμενη λίστα εκκρεμοτήτων της συνομιλίας. Ένα σκέτο /todo ανοίγει τον επεξεργαστή. Υποεντολές: append, start, done, drop (ψευδώνυμο rm), edit, copy, export, import.

`/skill:<name> [args]`

Αποστολή. Εφαρμόζει μια εγκατεστημένη δεξιότητα. Οι δεξιότητες ζουν κάτω από το δικό τους πρόθεμα skill: ώστε να μη μοιράζονται χώρο ονομάτων με τις ενσωματωμένες — χωρίς αυτό, μια δεξιότητα με όνομα plan θα ήταν μόνιμα απρόσιτη.

`/<your-command> [args]`

Αποστολή. Οποιοδήποτε αρχείο markdown κάτω από .agents/commands, .agent/commands, .claude/commands, .codex/commands ή .opencode/commands στο αποθετήριο. Ένα ένθετο foo/bar.md είναι επίσης προσβάσιμο ως foo:bar.

Πρότυπα: $1, $@, $@[start:length] και $ARGUMENTS. Το frontmatter μπορεί να ορίσει description (αυτόματη συμπλήρωση στο πεδίο σύνταξης). Τα allowed-tools και model αναλύονται από το αρχείο, αλλά μια επίκληση εντολής χρήστη προς το παρόν αντικαθιστά μόνο ορίσματα στο σώμα — δεν αλλάζουν το μοντέλο ή την επιφάνεια εργαλείων της εκτέλεσης.

Μια εντολή που συνέταξε ο χρήστης υπερισχύει μιας δεξιότητας με το ίδιο όνομα — είναι μια συντόμευση που κάλεσε σκόπιμα ένας άνθρωπος, με ορίσματα.

Μαγικές λέξεις-κλειδιά

Δεν είναι εντολές. Μια αυτοτελής πεζή λέξη οπουδήποτε σε μια προτροπή προσαρτά μια κρυφή οδηγία για αυτή τη στροφή.

Λέξη	Αποτέλεσμα
`ultrathink`	Μέγιστη προσπάθεια συλλογισμού για τη στροφή
`orchestrate`	Αναθέτει ανεξάρτητη εργασία παράλληλα και επαληθεύει κάθε φάση

Ο αντιστοιχιστής είναι σκόπιμα αυστηρός στα όρια. Το orchestrate, ταιριάζει· τα orchestrated, orchestrate.ts, foo::orchestrate και orchestrate() όχι, και τα περιφραγμένα μπλοκ κώδικα, τα ενσωματωμένα αποσπάσματα και οι ενότητες XML καλύπτονται πρώτα. Χωρίς αυτό, η επικόλληση ενός ίχνους στοίβας θα άλλαζε τη συμπεριφορά του πράκτορα.